Solved (End) – FINAL CHAPTER

MAINIT ang panahon kaya minabuti ni Avril na oversized shirt na lang ang isuot and panties underneath. Tutal naman ay wala siyang ibang kasama sa inuupahang apartment na iyon kaya walang problema. Ang kanyang mga magulang ay nasa probinsiya at nag-iisa lang siyang nangungupahan sa silid na iyon. Hindi naman delikado roon kung tutuusin dahil marami namang kanugnog na silid ang tinutuluyan niya. Hindi liblib at marami ring tao sa labas ng bahay kaya kahit paano ay panatag naman siya.

Hindi siya pumasok ng araw na iyon dahil pakiramdam naman niya ay hindi rin niya makakayang gawin ang trabaho. Masakit ang loob niya at pati katawan niya ay nakikisimpatiya. Balak niyang humingi ng kahit isang buwang vacation leave sa kompanya. Bahala na si Elton na lumutas mag-isa ng problema nito sa Caress Inc. Siya? Wala na siyang pakialam dito!

Kauupo lang niya sa sofa at balak ay manood ng TV nang may marinig na katok sa pinto. Sa pag-iisip na ang landlady lang iyon ay walang anu-anong binuksan niya ang pinto upang magulat lang sa lalaking nasa harapan.

“Sir Elton?” Bahagya pang nandilat ang mga mata niya sa hindi pagkapaniwala. Awtomatikong nagsalikop ang kanyang mga braso upang takpan ang manipis na suot na naglalantad sa kanyang katawan.

“At Sir Elton na ngayon ha? Where’s the endearment, Sweetie?” Kusa nang pumasok sa loob si Elton.

“I don’t remember using any endearment,” she bitterly said.

“Oh, that? Yung simpleng tawag mo sa’kin sa pangalan ko ay musika na sa pandinig ko, my Sweet.”

“Will you cut the crap? Ano’ng ginagawa mo rito? ‘Di ba dapat ay nasa opisina ka?”

Tinalikuran niya ang lalaki at kumuha ng throw pillow na ipinantakip sa sarili. Hindi nakaligtas sa kanya ang madalas na sulyap ni Elton at alam niyang batid nitong wala siyang ano mang suot sa ilalim ng malaking t-shirt na iyon kundi panloob.

“Bakit hindi ka pumapasok? Anything wrong?”

“Wala.”

“Wala?”

“Wala kang pakialam.” She snapped and then started to sob. Hindi niya mapigil ang silakbo ng emosyon. Pakiramdam niya ay aping-api siya. Naramdaman niya ang marahang pagkabig ni Elton sa kanya at hindi niya alam kung bakit hindi niya nagawang tumutol. Marahil ay na-miss niya ang lalaki at hindi niya iyon maitatanggi sa sarili.

“All of a sudden ay wala na akong pakialam?” tila nagkalambong ang tinig nito.

SUMAKIT ang loob ni Elton sa sinabi ni Avril pero higit na nakasasakit ng loob ang makita itong tila maiiyak ano mang sandali.

“Wala ka naman talagang pakialam ‘di ba? Kailan mo ba inisip ang nararamdaman ko?”

“Sshhh…Sweetie, I’ve always considered your feelings mula umpisa hanggang ngayon.”

“Sinungaling! Bakit ka ba narito? Are we playing here? Baka mamaya, nakasunod na naman sa’yo si Geisha.”

Napangiti siya. “Lumabas din ang totoo. Mahal mo ako, hindi ba? Nagseselos ka kay Geisha kaya hindi ka pumapasok?”

“Bakit? Wala ba akong karapatan? Ilang beses mo na akong nahalikan ah! Dapat ba talagang share kami sa’yo?”

Hindi niya napigilan ang pagtawa nang malakas sa narinig. “Avril, my sweet little naïve Avril…you have all the rights in the world to get jealous of her pero sa ngayon ay hindi iyon kailangan. If you only knew how much I ached and longed for you all this time…” Itinaas niya ang mukha ni Avril at hinaplos ang labi nitong pinanabikan niya sa loob ng matagal na panahon.

“Mahal kita. Hindi ko lang magawang sabihin dahil sa takot kong lumayo ka. Alam kong takot ka nang masaktan at naisip kong mas mabuting hayaan na lamang nating ganito ang situwasyon…pero hindi ko rin kayang tiisin dahil habang tumatagal ay higit pa sa halik ang ibig kong gawin sa’yo…” Naramdaman niya ang mabining kurot ni Avril sa kanyang tagiliran. “Higit pa sa halik, Mahal, dahil ang ibig ko ay tuluyang makapasok sa buhay mo. I wanted to be a part of you. Ibig kong makasama ka at alagaan for the next one hundred years of our lives.”

Avril started crying. Niyakap niya ito. Hindi niya matiis dahil sumasakit ang loob niya habang nakikitang umiiyak ang dalaga. “Forget Geisha. Hindi ko nagawang ipagtapat sa iyo dahil ayokong mag-alala ka pero ang totoo ay minabuti kong sakyan ang drama niyang may unawaan kami para mapadali ang pagkalutas sa kaso.”

“What do you mean?”

“Nakakalungkot pero talagang sa ganitong situwasyon ay may masasagasaan tayong tao. Si Geisha ay kept woman ng kaibigan kong si Sigmund. Ibig niyang lumayo rito kaya siya lumipad pa – Canada kasama ang pamilya. Nang makita ko ang report mo sa sales at production cost ay gumawa ako ng masusing pag-iimbestiga. I had everybody investigated except only the two of us which I think will prove how much I trusted and loved you so much…” He paused and kissed her forehead before he continued. “Natuklasan kong may malaking discrepancy sa report mo, at isinali ko na rin si Geisha sa imbestigasyon dahil hanggang ngayon ay nakapagtatakang patuloy ang luho niya mula kay Sigmund. Iyon pala ay dahil sa isang malaking lihim na ibig nila kapwa itago. Kaibigan ko si Sigmund pero ang ganitong klaseng gawain ay hindi ko mapalalampas. Siya ang naging access ni Geisha upang mapasok ang Caress at hindi daang libong piso lang ang nawala sa kompanya dahil dito. Maging ang mga brilliant ideas ninyo for marketing purposes ay ibinebenta nilang dalawa sa kalabang kompanya. Iyan ay sa tulong ng mga kasapakat nilang tao dito sa loob.”

“Natuklasan ko ang lahat ng ito dahil na rin sa pagkukunwaring may namamagitan sa aming dalawa. Ipinagtapat niya sa akin ang lahat sa pag-aakalang umiibig ako sa kanya. I hope you understand why I had to make her feel special to me, Sweetheart. I’m sorry if it caused you trouble. Hindi kita nagawang ipakilala sa lahat bilang nag-iisang babae sa buhay ko dahil may nakaambang panganib sa’yo sa mga panahong iyon.”

So that explained why even once, Elton didn’t bother to bring her out.

“Nasaan na si Geisha ngayon?” tanong niya.

“Nakakulong na siya. Inasikaso ko muna ang lahat bago ako pumarito and thank God maayos na ang lahat sa Caress.”

Natuwa siya sa narinig. “How about Boss Sigmund?”

“He phoned me this morning and told me to report everything to the police station para hindi na makawala pa si Geisha. Dapat ay matagal na pero hindi ko kayang magtaksil sa kanya bilang kaibigan. Nang sabihin niyang iyon lamang ang makapagpapatahimik sa kanyang konsensiya, napilitan akong sundin ang hiling niya. He’ll be here tomorrow. He wanted to talk to the president of the company to repent.”

“Nakakalungkot pero at least, malinaw na ang lahat,” tugon niya.

“Yes…at malinaw na rin dapat sa iyo ang damdamin ko, Ms. Loriaga.”

“Oo na…thanks for everything, Ham. I love you…”

Tuluyan na siyang napangiti sa itinawag ni Avril sa kanya.

“I love you more, my Sweet. Now let me know how famished you were…come and eat this ham, sweetheart…Kiss me.” He smiled sexily, trying to seduce her.

Matinis na halakhak ng pag-ibig ang pumuno sa kabahayan. He knew, Brook will surely love to know this!