Kung Sakaling Ikaw Pa Rin

Kung Sakaling Ikaw Pa Rin
Kung Sakaling Ikaw Pa Rin

SA  muling  pagbabalik  ni  Stephany  sa  Hacienda  La  Rueta  Ranch,  dala-dala  nya  ang  kanyang  matagal  nang  kinikimkim  na  galit  para  sa  lahat  ng  taong  nanakit  sa  kanya  noon.

Nang  muling  mag-krus  ang  landas  ni  Stephany  at  ni  Zack  La  Rueta,  pilit  nyang  pinipigilan  ang  kanyang  sarili  na  muling  makaramdaman  ng  damdaming  naramdaman  niya  noon  para  dito.

Kahit  na  anong  pigil  niya  ay  unti-unti  muling lumalambot  ang  kanyang  puso  para  sa taong  minahal  nya  noon  at  di  niya  naiwasang  muling  mahalin  ito.

Handa  ba  siya  ulit  bumalik  sa  dating  “Stephany”?

Prologue

Ang  paglalakad  sa  gitna  ng  napakalakas  na  ulan  ay  isang  malaking  kahibangan  pero  hindi  para  kay  Stephany.  Para  sa  kanya,  isa  itong  paraan  upang  maibsan  ang  kalungkutan  at  lahat  ng  sakit  na  nararamdaman  nya  ng  mga  oras  na  iyon. Pakiramdam  niya  kasi  ay  dinadamayan  siya  ng  ulan.

Habang  rumaragasa  ang  malakas  na  ulan  ay  kasabay  nito  ang  pagragasa  din  ng  kanyang  mga  luha.  Ilang  oras  na  siyang  naglalakad  sa  malubak  at  maputik  na  daan  na  iyon  at  hindi  inaalintana  ang  mga  putik  na  dumikit  sa  kanyang  mga  binti.

Maya-maya  pa  ay  napatigil  siya  sa  paglalakad.  Unti-unti  niyang  naramdaman  ang  pagod  sa  kanyang  buong  katawan  pero  hindi  ito  naging  rason  upang  itigil  niya  ang  pag-iyak.  Sa  dami  ng  emosyon  na  nararamdaman  niya  ng  mga  oras  na  iyon,  hindi  na  niya  alam  kung  ano  ang  uunahin.  Pero  alam  niyang  mas  nangingibabaw  ang  SAKIT.

Naramdaman  na  lamang  niya  ang  paglambot  ng  tuhod  niya  dahilan  para tuluyan siyang  mawalan  ng  balanse.  Pinilit  niyang  tumayo  ngunit  kahit  na  anong  pilit  niya  ay  tuluyan  na  talagang  bumigay  ang  tuhod  niya.

Nakaramdam  siya  ng  pagkaawa  sa  sarili.  Bakit  kasi  naniwala  siya  sa  lahat  ng  kasinungalingang  sinabi  ng  taong  iyon?  Bakit  niya  hinayaang  mahulog  ang  puso  niya  para  sa  taong  iyon?

Lumingon  siya  sa  lugar  na  pinanggalingan  niya  kanina  at  nangako  sa  sarili.

“Babalik  ako.  Ipapakita  ko  sa  inyong  lahat  na  ang  dating  Stephany  na  tinapak-tapakan  nyo  ay  hindi  nyo  na  muling  matatapakan  pa.”

Pagkatapos  niyang  banggitin  ang  mga  salitang  iyon  ay  tuluyan  ng  nawalan  siya  ng  malay …

CHAPTER 1

“ANO  ba,  Stephany!?  Bumangon  ka  nga  diyan!  Aba,  tanghali  na  noh!”  bunganga  ng  bestfriend  ni  Stephany  na  si  Ronald.

Tinakpan  na  lang  ni  Stephany  ang  tenga  nya  sa  pamamagitan  ng  unan.  Di  pa  din  kasi  siya  nakakabawi  ng  tulog  simula  pa  noong  isang  linggo.  Napuyat  siya  sa  pagtapos  ng  photo  shoot  para  sa  kompanya  na  pinagtatrabahuhan  niya.  Konti  na  lang  naman  ang  tatapusin  nila  pero  ginusto  muna  niyang  magpahinga  kahit  isang  araw  pero  heto,  kinukulit  pa  siya  ng  bestfriend  nya  na  kasalukuyan  din  niyang  boss.

“Ano  ba,  Ronald!?  Pwede  ba,  pagpahingahin  mo  naman  ako?  Pagod  na  pagod  ako  and  i  want  to  take  a  long  nap,”  sabi  ni  Stephany  habang  ibinabaon  pa  ng  mabuti  ang  mukha  niya  sa  kama.

Sa  halip  na  sundin  siya  ay  hinila  pa  ni  Ronald  ang  kumot  at  unan  na  nakapulupot  sa  kanya.  Inis  na  bumangon  si  Stephany.

“Ronald  naman  eh!  Ilang  beses  ka  bang  inire  ni  Tita  Malou!?  Ang  sabi  ko,  gusto  kong  magpahinga!” inis  na  hiyaw  ni  Stephany. Nginisian  lang  siya  ni  Ronald.

“Narinig  ko  naman  eh.”

“Narinig  mo  naman  pala  eh,  so  hayaan  mo  na  lamang  akong  magpahinga  ok?”  sabay  higa  ulit  ni  Stephany.  Naramdaman  na  lamang  niya  ang  paglakad  ni  Ronald  papalapit  sa  kama  niya.

“Sige,  matulog  ka  pa.  Bahala  ka,  iiwan  kita.”

Biglang  napabalikwas  si  Stephany  at  mabilis  na  lumapit  kay  Ronald  na  kasalukuyang  nakaupo.

“Aalis  tayo?” nakangiting  sabi  ni  Stephany.

“Ako  lang,  di  ka  naman  sasama  eh.  Di  ba  matutulog  ka?”

“Joke  lang  naman  iyon  noh?  Teka,  san  ba  tayo?” nakangiting  sabi  ni  Stephany.

“Secret,”  pabitin  pa  ni  Ronald.

 

TAHIMIK  na  nagbabasa  si  Zack  ng  isang  magazine  sa  loob  ng  kanyang  opisina  ng  pumasok  ang  kanyang  sekretarya  na  may  kasama.

“S-Sir,  nagpupumilit  po  kasi  siyang  pumasok,”  natatakot  na  sabi  ng  kanyang  sekretarya.

“Hoy,  Zack!  At  anong  ibig  sabihin  ng  pinadala  mong  bulaklak  sa  condo  ko?!  Anong  tingin  mo  sa’kin,  patay!?” galit  na  sabi  ni  Roxanne,  ang  kasalukuyan  niyang  girlfriend.

“What!?  Anong  bulaklak?”  takang  tanong  ni  Zack.  Lumapit  si  Roxanne  sa  kanya  sabay  sampal  sa  kaliwa  niyang  pisngi.

“Pinadalhan  mo  lang  naman  ako  ng  bulaklak  ng  patay!  You’re  so  rude!  I  hate  you!  Break  na  tayo!” galit  na  sabi  ni  Roxanne.

Inayos  ni  Zack  ang  nagusot  na  kwelyo  at  tumingin  kay  Roxanne.

“Ok,” maikling  sagot  ni  Zack.

“Anong  ok?”

“Ok,  break  na  tayo.  Iyon  naman  pala  ang  gusto  mo  eh.”

“You -!  Argh,  fine  !  I  don’t  want  to  see  you  again!”

“Ok,  bye ,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.

Galit  na  binato  siya  ni  Roxanne  ng  suot  na  sapatos,  mabuti  na  lang  at  mabilis  na  nakailag  si  Zack.  Mabilis  na  naglakad  palabas  ng   opisina  si  Roxanne.  Binangga  pa  nito  ang  nakayuko  niyang  sekretarya.  Nang  tuluyan  itong  nawala  sa  paningin  nila  ay  binalingan  ni  Zack  ang  sekretarya  niya.

“Ikaw  ba  ang  nagpadala?”  mahinahong  tanong  ni  Zack.

“S-Sir,  ‘yung  nagdeliver  po  ang  nagkamali.  K-Kanina  lang  din  po  nila  sinabi  sa  akin. S-Sorry  po  talaga, Sir.” Nakayukong  sabi  ng  kanyang  sekretarya.

Ngumiti  lang  si  Zack  at  tinapik  niya  lang  ang  balikat  nito.

“Ok  lang,  matagal ko  na  talagang  balak  maki-pag  break  sa  malditang  iyon.  Thank  you,”  sabi  ni  Zack  saka  lumabas  ng  kanyang  opisina.

Nagtuloy-tuloy  si  Zack  sa  may  parking  lot  kung  saan  naka-park  ang  kanyang  kotse  at  pinaandar  iyon  papunta  sa  bar  na  madalas  nilang  puntahan  ng  kanyang  mga  kaibigan.

 

“RONALD!  Ang  ganda-ganda  dito!”  masayang  sabi  ni  Stephany  kay  Ronald.

Dinala  kasi  siya  ni  Ronald  sa  Tagaytay  kung  saan  kitang-kita  nila  ang  Taal  Volcano.  Tuwang-tuwa  naman  si  Stephany  dahil  first  time  niya  dito  pumunta.  Inabot  ni  Ronald  ang  hawak-hawak  na  sandwich  at  softdrinks  na  dala  nila.

Nginitian  lang  siya  ni  Ronald.  Napansin  ni  Stephany  na  kanina  pa  ito  tahimik  at  biglaan  pa  siya  nitong  niyaya  na  mamasyal.  Nilapitan  niya  ito  sa  may  kotse.

“Ronald,  may  problema  ba?”  alalang  tanong  ni  Stephany.

Tiningnan  siya  nito  ng  malungkot  saka  tumingin  ng  daretso  sa  may  windscreen  ng  kotse.

“Aalis  na  ako  bukas  papunta  ng  California,”  sagot  ni  Ronald.

Natahimik  naman  din  bigla  si  Stephany.  Nag-aalala  siya  sa  mangyayari  sa  kanya.  Si  Ronald  na  lang  kasi  ang  nag-iisa  niyang  kaibigan  dito  sa  maynila.  At  ito  na  lang  din  ang  nag-iisang  taong  pinagkakatiwalaan  niya.

Pinilit  niyang  ngumiti  ng  marinig  iyon.

“A-Aalis  ka  lang  pala  eh,  anong  problema  dun?  Saka  babalik  ka  din naman –“

“Dun  na  ako  titira,”  nakatitig  na  sabi  ni  Ronald.  Tuluyan  nang  kinabahan  si  Stephany.

“D-Dun  ka  na  titira?”  naguguluhang  sabi  niya.

“Oo,  ayoko  sana  kaso  ako  na  lang  ang  inaantay  nila  Mama.”

“T-Teka,  paano  ang  trabaho  mo  dito?”

“Gumawa  na  ako  ng  resignation  letter.”

“G-Ganun  ba?”  at  tuluyan  nang  tumulo  ang  luha  ni  Stephany.  Nilingon  na  siya  ni  Ronald.

“Hey,  wala  akong  sinabing  umiyak  ka,”  alalang  sabi  ni  Ronald.

“Ikaw  naman  kasi  eh!  Binibigla  mo  ako!  Paano  na  ako  pag  umalis  ka?  Alam  mo  namang  ikaw  lang  ang  pinagkakatiwalaan  ko  dito  sa  Maynila  eh.”

“Kaya  nga  kita  niyaya  dito  para  mapag-usapan  natin  itong  pag-alis  ko.  Gusto  kong  isama  ka  na  sa  California per—“

“Talaga?  Isasama  mo  ako?”  nakangiting  sabi  ni Stephany.

“Oo,  pero  may  gusto  akong  gawin  mo.”

“Ano iyon?”

“Gusto  ko  sanang  ayusin  mo  ang  problema  mo.”

“Wala  naman  akong  problema  ah?”

“’Yung  problema  mo  sa  nakaraan  mo.”

Natigilan  si  Stephany.  Umiwas  siya  ng  tingin  kay  Ronald.

“Please,  makinig  ka  muna  Stephany.  Di  mo  pwedeng  balewalain  ‘yun.  Harapin  mo  na  ang  problema  mong  iyon  then  pag  naayos  mo  na,  saka  ako  babalik  dito  sa  pilipinas  para  balikan  ka.”

“Hindi  ko  kya,  Ronald.  Isama  mo  na  lang  ako,  please.”

“Ayokong  isama  ka  nang  may  dala-dala  kang  galit  diyan  sa  psuo  mo.  Please,  Stephany.  Do  it  not  for  me,  but  for  you.”

Tumingin  si  Stephany  kay  Ronald  at  pilit  na  ngumiti  at  pinahid  na  ang  kanyang  sariling  luha.

“Sige,  haharapin  ko  na  silang  lahat  pero  pangako  mo  sakin  na  babalikan  mo  ako.”

“Oo  naman,  kaya  ko  bang  iwan  ang  bestfriend  ko?” nakangiting  sabi  ni  ROnald.

Ngumiti  si  Stephany  saka  mahigpit  na  niyakap  si  Ronald.

 

“HEY,  Zack!  Himala,  ang  aga  mo  yata  dito  sa  club?”  nakangiting  sabi  ni  Bok  kay  Zack.  Nginitian  lang  sila  ni  Zack  sabay  order  nito  ng  alak.  Nilapitan  siya  ng  mga  barkada  niya.

“Aba,  mukhang  wala  ‘yung  maldita  mong  gf  ah!”  biro  ni  Mac  sa  kanya.

“Oo  nga  eh,  mukhang  walang  gulong  mangyayari  ngayon  dito  sa  club  ko,”  sabay  akbay  ni  Vic  kay  Zack.  Hinarap  sila  ni  Zack.

“Wala  na  kami  ni  Roxanne,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.

Nagpalakpakan  ang  mga  barkada  niya  at  naghiyawan.

“Naks!  Paano  ka  nakipagbreak  dun?” tanong  ni  Vic.

“Mahabang  istorya,  mag-celebrate  na  lang  tayo,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.  Nagtawanan  naman  ang  mga  barkada  niya.

“Let’s  celebrate  for  Zack’s  break-up!”  natatawang  sabi  ni  Bok  sabay  taas  ng  hawak  na  bote  ng  alak.

“Cheers!”  sabay  tawanan  nilang  apat.

Nag-ring  naman  bigla  ang  cellphone  ni  Zack.  Sinagot  niya  agad  iyon.

“Zack,  pwede  bang  umuwi  ka  na  muna  dito  sa  Hacienda?  We  need  you  now,”  sabi  ng  Mama  ni  Zack.

“Why,  Ma?  What’s  the  problem?”  alalang  tanong  ni  Zack.  Narinig  pa  niya  ang  pagbuntong-hininga  ng  mama  niya  bago  siya  sinagot.

“You’re  father  is  sick.”

Biglang  siyang  napatayo  dahilan  para  mapatingin  sa  kanya  ang  mga  kaibigan  niya.

“What?!  What  kind  of  sick?”

“Basta  umuwi  ka  na  lang,  iho.  Saka  namin  ipapaliwanag.”

“Sige,  Ma.  Pauwi  na  ako.  Asahan  nyong  nandiyan  na  ako  bukas  ng  umaga.”

Mabilis  na  tinapos  ni  Zack  ang  tawag  at  mabilis  na  nagpaalam  sa  mga  kaibigan  nya.  Paglabas  ni  Zack  ng  bar,  dare-daretso  siya  ng  kanyang  kotse  papauwi ..

CHAPTER 2

“MA naman,  akala  ko  naman  may  sakit  talaga  si  Papa!”  inis  na  sabi  ni  Zack  ng  dumating  siya  sa  Hacienda  La  Rueta.

Pagkadating  at  pagkadating  niya  kasi  ng  Hacienda  ay  dumaretso  siya  sa  kuwarto  ng  Papa  niya  at  nalaman  niyang  wala  naman  talagang  sakit  ang  Papa  niya  at  lahat  ng  iyon  ay  pakulo  lamang  ng  Mama  niya.

“Ikaw  naman  kasi,  Zack.  Ayaw  mo  kasing  magbakasyon  kahit  saglit  dito ,”  nakangiting  sabi  ng  Papa  ni  Zack  na  si  Don  Emmanuel.

“Pati  ba  naman  kayo,  Papa?  Pumayag  ka  pa  na  gawin  iyon  ni  Mama,  paano  kung  magkasakit  ka  talaga?”  inis  na  sabi  ni  Zack.

“Eto  naman,  at  least  hindi  totoo.  We  just  miss  you,  Son.  Don’t  you  miss us?”  nakangiting  sabi  ng  Mama  niya  na  si  Donya  Mikaela.

Tuluyan  nang  ngumiti  si  Zack  at  hinalikan  sa  pisngi  ang  Mama  niya.

“Syempre  naman  namiss  ko  kayo,  medyo  naging  busy  lang  sa  trabaho.  Saka  ok  na  din  ito,  at  least  makapagbabakasyon  ako  kahit  saglit,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.

Inakbayan  siya  ni  Don  Emmanuel.

“You  are  really  my  son.  Teka,  wala  ka  bang  girlfriend  ngayon?”  tanong  bigla  ni  Don  Emmanuel.

Nagkibit-balikat  lamang  si  Zack.  Napailing  na  lamang  si  Don  Emmanuel.

“Wala  ka  pa  bang  balak  mag-seryoso  sa  buhay  anak?  Baka  mamatay  na  lang  kami  ng  Papa  mo  eh  hindi  pa  namin  makita  ang  magiging  mga  apo  namin.”

“Ma  naman,  wag  nga  kayong  magsalita  nang  ganyan.  Mag-aasawa  din  naman  ako  eh,  hindi  pa  nga  lang  ngayon.”

“At  kailan  pa, iho?  Nasa  tamang  edad  ka  na  din  naman. Bente-nuwebe  anyos  ka  na  naman  ah.”

“Pa,  darating  din  ako  sa  stage  na  iyon.  Don’t  worry,  wala  akong  balak  mag pari.  Akyat  na  muna  ho  ako  sa  kwarto  ko” nakangiting  biro  ni  Zack  sabay  akyat  nang  kwarto  niya.

Naiwang  umiiling  ang  mag-asawa.

 

PAGBABA ni  Stephany  ng  tricycle  ay  todo-todong  kaba  ang  nararamdaman  niya.  Nandito  na  siya,  nasa  harap  na  siya  nang  Hacienda  La  Rueta  Ranch.  Hindi  niya  alam  kung  kaya  pa  niyang  ihakbang  ang  kanyang  mga  paa  papasok.

“Stephany,  anak?”

Napalingon  si  Stephany  sa  likuran  niya  at  nakita  niya  ang  kanyang  ina  na  may  dala-dalang  mga  pinamalengke.

“Inay?”

Mabilis  siyang  nilapitan  nang  kanyang  ina  at  mahigpit  na  niyakap.  Naiiyak  na  yumakap  din  si  Stephany.

“Anak,  mabuti’t  nakita  ulit  kita.  Miss na  miss na  kita,”  umiiyak  na  sabi  ng  Ina  niya.

“Miss na  miss ko  na  din  po  kayo,  Inay.  S-Sorry  po  kung  umalis  ako  nang  walang  paalam.”

Pinahiran  nang  Inay  Celia  niya  ang  kanyang  mga  luha  saka  ito  ngumiti.

“Wala  na  iyon,  anak.  At  least  nandito  ka  na,  bumalik  ka  na.”

“Inay,”  at  muling  yumakap  siya  sa  Inay  niya.  Napansin  ng  Inay  niya  ang  mga  dala  niyang  maleta.

“T-Teka,  saan  ka  ba  nanggaling  ha?  Anong  nangyari  sayo?  Pinag-alala  mo  ako anak,  sampung  taon  kang  hindi  nagpakita  sa  akin.  Ano  bang  nangyari  ha?”  alalang  tanong  ng  kanyang  Inay.

Ngumiti  lang  si  Stephany  at  tinulungan  niya  na  buhatin  ang  mga  pinamili  ng  Inay  niya.

“Mahabang  kwento  po,  wag  na  ho  nating  pag-usapan  iyon.  Nakaraan  na  po  iyon,  tara  na  po?”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.  Pilit  na  ngumiti  ang  inay  niya  at  saka  tuluyang  pumasok  nang  Hacienda.

 

NASA kuwadra  nang  kabayo  si  Zack.  Pinagmamasdan  niya  ang  mga  kabayo  nang  may  magsalita  mula  sa  likuran  niya.

“Hinahanap  mo  ba  si  Alexandra?”

Paglingon  niya  ay  nakita  niya  si  Mang  Carlo,  ang  tagapag-alaga  nang  kanilang  mga  kabayo.  Napangiti  si  Zack.

“Kamusta  na  kayo,  Mang  Carlo?”  sabay  yakap  kay  Mang  Carlo.

“Eto,  matanda  pero  gwapo  pa  din,”  biro  nito.  Natawa  naman  bigla  si  Zack  sa  biro  nito.

“Hindi  pa  din  ho  kayo  nagbabago.”

“Panahon  lang  ang  nagbabago,  Zack.  Hindi  ang  tao.  Ano,  hinahanap  mo  ba  si  Alexandra?”

“Oho,  na-miss  ko  na  siya  eh.”

“Halika,  puntahan  natin  siya.”

Sinundan  niya  si  Mang  Carlo  sa  isang  malaking  kuwadra.  Doon  ay  nakita  niya  ang  isang  puti  at  matipunong  kabayo,  si  Alexandra  na  isang  Shire  horse.  Ito  ang  kabayo  na  kasabay  niyang  tumanda.  Nilapitan  niya  ito  at  parang  may  isip  na  lumapit  din  ito.  Hinawakan  niya  ang  ulo  nito.

“Kilala  pa  din  pala  ako  ni  Alexandra,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.  Tumango-tango  si  Mang  Carlo.

“Syempre  naman,  daig  nyo  pa  nga  noon  ang  magkapatid  eh.  Ayaw  nyong  maghiwalay  noon,  lagi  kayong  magkasama  nang  kabayong iyan,”  nakangiting  sabi  ni  Mang  Carlo.

Tinitigan  niya  si  Alexandra.  Umungol  bigla  ang  kabayo.  Natawa  naman  bigla  si  Zack.

“Gusto  mong  gumala  tayo  sa  rancho?”  nakangitng  sabi  ni  Zack  kay  Alexandra.  Muli,  umungol  ang  kabayo.

 

“INAY,  ano  na  hong  nangyari  dito  simula  nang  umalis  ako?”  tanong  ni  Stephany  sa  inay  niya.  Nasa  maliit  na  kubo  sila  ng  kanyang  inay,  ang  kanilang  bahay.  Na-miss niya  din  pala  ang  lugar  na  iyon.

“Wala  naman.  Heto,  lalong  lumawak  ang  rancho  nang  magsimulang  magtrabaho  si  Senyorito  Zack.  Binili  na  nila  ‘yung  mga  kalapit  na  lupain,”  sabi  ng  Inay  Celia  niya  habang  nagtatadtad  nang  mga  lulutuin  para  sa  tanghalian  nila.

“Ah,  ganun  ho  ba.  Eh,  nasaan  na  po  ba  si  ..  si  Zack?”  alanganing  tanong  ni  Stephany.

“Nasa  maynila  na,  madalang  na  ngang  pumunta  dito  eh.  Dun  na  nagtatrabaho.”

“Umm .. Am,  inay.  Maglalakad-lakad  lang  po  muna  ako  nang  rancho.  Na-miss  ko  lang  po  kasi  talaga  itong  lugar  na  ito.”

“Sige  anak,  bumalik  ka  kaagad  ha?”

“Oho.”

 

NAGLAKAD-LAKAD  si  Stephany  sa  rancho.  Naalala  niya  ang  mga  kalokohang  ginawa  niya  noon.  Ang  mga  panahong  napakasaya  at  wala  siyang  iniisip  na  problema.  Patuloy  siya  sa  paglalakad  nang  may  marinig  siyang  sigaw  mula  sa  likod.  Paglingon  niya  ay  nakita  niya  ang  isang  rumaragasang  kabayo.

“Tabi!”  sigaw  nang  lalaki  na  nakasakay  sa  kabayo.  Napatalon  bigla  si  Stephany  dahilan  para  mahulog  siya  sa  putikan.  Tumigil  naman  bigla  ang  kabayo  at  mabilis  na  bumaba  ang  sakay  nito.

“Miss,  ok  ka  lang?”

Bubulyawan  na  sana  ni  Stephany  ang  lalaki  nang  matigilan  siya.  Muli,  naramdaman na naman  niya  ang  mabilis  na  pagtibok  nang  puso  nya.

“Stephany?”  sabi  ni  Zack.  Napalunok  bigla  si  Stephany.

“Z-Zack ..”

CHAPTER 3

“STEPHANY?  Ikaw  nga  ba  iyan?”  gulat  na  sabi  ni  Zack.

Umiwas  nang  tingin  si  Stephany  at  pilit  na  tumayo.  Akmang  tutulungan  siya  ni  Zack  nang  lumayo  si  Stephany.

“Kaya  kong  tumayo,”  seryosong  sabi  ni  Stephany  sabay  tayo.  Matutumba  ulit  siya  nang  hawakan  ni  Zack  ang  bewang  niya  dahilan  para  makaramdam  siya  ng  kaba.

“Kaya  pala  ha?”  nakangising  sabi  ni  Zack.  Tiningan  siya  ni  Stephany  nang  masama  dahilan  para  magtama  ang  kanilang  mga  mata.  Nawala  ang  ngiti  ni  Zack  nang  dumako  ang  mga  mata  nito  sa  labi  niya.

“B-Bitawan  mo  ako,”  kabadong  sabi  ni  Stephany.  Tinitigan  lang  siya  ni  Zack.

“Kailan  ka  pa  nakabalik?”  takang  tanong  nito.

“Wala  ka  nang  pakialam. Pwede  ba,  bitawan  mo  na  ako.”

“Anong  nangyari  sa  dating  Stephany  ?  Bakit  yata  ang  bumalik  na  Stephany  ay  isang  amasona?”

“Ang  sabi  ko,  wala  ka  nang  pakialam.  Wala  kang  pakialam  kung  nawala  ang  inosenteng  Stephany.  Matagal  ko  nang  binaon  ang  Stephany  na  iyon,”  galit  na  sabi  ni  Stephany.

Tinitigan  siya  nang  maigi  ni  Zack.  Pumiglas  na  si  Stephany.

“I  said,  remove  you’re  hands  on  my  waist,”  mataray  na  sabi  ni  Stephany.

“paano  kung  ayoko  ?”  nakangising  sabi  ni  Zack.

Hindi  alam  ni  Stephany  kung  anong  nakakatawa  sa  nangyayari  pero  isa  lang  ang  alam  niya  sa  mga  oras  na  iyon, naiinis  siya.

Sasampalin  na  sana  niya  si  Zack  nang  mabilis  nitong  napigilan  ang  kamay  niya  at  di  niya  inaasahan  ang  ginawa  nito  sa  kanya.  Mabilis  na  dumikit  ang  labi  nito  sa  labi  niya.  Para  siyang  naging  tuod  sa  ginawa  nito  at  nanlaki  ang  kanyang  mga  mata.  Lalo  siyang  nataranta  nang  nagsimulang  gumalaw  ang  mga  labi  nito..

Saglit  na  tumigil  si  Zack  sa  paghalik  sa  kanya  at  tinitigan  siya.  Magsasalita  ulit  sana  si  Stephany  nang  halikan  ulit  siya.

“Sumunod  ka  lang  sa  labi  ko,”  sabi  ni  Zack  sa  pagitan  ng  mga  labi  nila.

Naguluhan  lalo  si  Stephany  sa  sarili  nang  sumunod siya  sa  sinabi  nito.  Unti-unti  siyang  sumunod  sa  kilos  nang  labi  nito.  At  unti-unti  niyang  ipinikit  ang  kanyang  mga  mata.

Lalo  pang  ipinagdikit  ni  Zack  ang  kanilang  mga  katawan  upang  laliman  ang  kanilang  mga  halik.  Napahawak  na  lang  si  Stephany  sa  laylayan  ng  suot  nitong  damit.

Nang  matapos  ang  mainit  na  halik  na  iyon  ay  biglang  natauhan  si  Stephany  sa  ginawa  nila.  Mabilis  niyang  naitulak  si  Zack.

“Stephany.”

“Stop ,”  sabi  ni  Stephany  saka  mabilis  na  naglakad  palayo  kay  Zack.  Hinatid  na  lang  siya  ni  Zack  nang  tingin…

 

PAGDATING ni  Stephany  sa  kubo  ay  nakahain  na  ang  Inay  niya.

“Anak,  bakit  puro  putik  ka?”  gulat  na  tanong  ng  Inay  niya.  Umiwas  siya  ng  tingin  dito.

“Nahulog  ho  ako  sa  putikan  kanina,  sige  Inay.  Maliligo  lang  ho  ako,”  pilit  na  ngiting  sabi  ni  Stephany  saka  dumare-daretso  siya  nang  kwarto  upang  kumuha  nang  pamalit  at  saka  dumaretso  na  nang  banyo.

Pagkasarado  niya  nang  banyo  ay  napasandal  siya  sa  pinto.  Inuntog-untog  niya  ang  ulo  niya  sa  pinto.

“Ang  tanga-tanga  mo  talaga,  Stephany.  Bakit  ka  pumayag  na  magpahalik?  At  saka  bakit  mo  tinugon?  Argh!” inis  na  sabi  ni  Stephany  sa  sarili.  Di  niya  naiwasang  maalala  ang  mga  nangyari, sampung  taon  na  ang  nakaraan ..

 

“Stephany,  anak!  Dalhin  mo  nga  ito  kay  Mang  Carlo!  Papakainin  na  daw  ‘yung  mga  kabayo,”  utos  ni  Inay  Celia  kay  Stephany. 

Saglit  na  tinigil  ni  Stephany  ang  paglalaba  para  sundin  ang  utos  na  Inay  niya.  Pagkarating  niya  sa  kuwarda  ay  may  nakita  siyang  binatilyo  sa  may  kwarda.  Kinuha  niya  ang  walis  tingting  at  inihampas  sa  inakalang  magnanakaw  sabay  sigaw.

“Magnanakaw!  Magnanakaw!  Mang  Carlo,  may  magnanakaw!” sigaw  ni  Stephany.

“Teka,  masakit!  T-Teka!  Aray!”

“Magnanakaw!  Magnanakaw!  Bagay  lang  sa’yo  iyan!  Ito  pa!  Ito  pa!”  at  hinampas-hampas  niya  ito.

Nagulat  siya  nang  mahawakan  nito  ang  tambo  para  mapigilan  siya  sa  paghampas.  Nanlaki  ang  mga  mata  niya  saka  sumigaw  ulit.

“Manyak!  Tulong! Tulong!”

“Manyak?!  Ano  bang  pinagsisisigaw  mo?”  takang  tanong  ng  binatilyo.

Tumigil  lang  sa  pagsigaw  si  Stephany  nang  dumating  si  Mang  Carlo  na  may  hawak  na  baril.

“Nasaan ang  magnanakaw?  Nasaan?!”  natatarantang  sabi  ni  Mang  Carlo.

Tumakbo  si  Stephany  sa  tabi  ni  Mang  Carlo  at  nagtago  sa  likod  nito.  Itinuro  niya  ang  binatilyo  na  kasalukuyang  nakatayo  sa  harap  nila.

“Mang  Carlo!  Siya  po  ‘yon!”

“Siya?!”

“Oho!  Kitang-kita  ng  dalawa  kong  mata  na  binubuksan  niya  ang  kuwadra!”

“Eh,  si  Senyorito  Zack  yan  eh!”

Napatingin  bigla  si  Stephany  kay  Mang  Carlo  at  sa  binatilyo. Nahihiyang  ngumiti  si  Stephany.

“S-Senyorito  Zack?  Y-Yung  anak  nila  Don  Emmanuel  at  Donya  Mikaela  na  galing  States  na  uuwi  ngayon?” alalang  tanong  ni  Stephany.

“Oo,  ako  nga.”  Nakangiting  sabi  ni  Zack.

Napalunok  bigla  si  Stephany.  Patay  siya  ngayon  sa  inay  niya  pag  nalaman  nitong  pinaghahampas  niya  ng  tambo  ang  senyorito.

“S-Sorry  ha?  F-First  time  lang  kasi  kitang  nakita  dito.”

“Ok  lang,  medyo  nakakatawa  ka  lang  kasi  talaga.”  Natatawang  sabi  ni  Zack.

Napatitig  bigla  si  Stephany  sa  mukha  nito.  Ewan  ba  niya  pero  bigla  na  lang  bumilis  ang  tibok  ng  puso  niya.  Si  Zack  na  yata  ang  pinakagwapong  lalaki  na  nakita  niya  sa  buong  buhay  niya.  Hindi  ito  patpatin,  matipuno  ang  katawan  nito  at  napakatangkad  din.  Ang pagkakaalam  niya  ay  19  anyos  lamang  ito.  Mapupungay  ang  mga  mata  nito  at  manipis  din  ang  mapula  nitong  labi.  Pakiramdam  niya  ay  nakakita  siya  nang  anghel  sa  oras  na  iyon.

“Uy,  ba’t  bigla  kang  natulala?”  tanong  nito  bigla  sa  kanya.  Natauhan  naman  bigla  si  Stephany.

“H-Ha?  Amm .. W-Wala,  s-sige  una  na  ako  ha?  Mang  Carlo,  eto  na  nga  po  pala  ‘yung  pagkain  ng  mga  kabayo.  Sige po,”  at  mabilis  na  tumakbo  si  Stephany .

Pagkarating  niya  nang  kubo  nila  ay  sapu-sapo  pa  niya  ang  dibdib  niya.  Napakabilis  nang  tibok  niya  at  pakiramdam  niya  ay  aatakihin   siya  sa  puso.  Pumunta  sya  sa  likod-bahay  nila  kung  saan  nakakabit  ang  duyan  na  ginawa  niya.

“Ano  ba  iyan,  ba’t  ang  bilis  na  tibok  nito?  Ang weird,”  bulong  ni  Stephany  sa sarili.

“Dito  ka  nakatira?”

“Ay  kamote!”

Muntik  nang  mahulog  si  Stephany  sa  duyan  nang  marinig  ang  boses  ni  Zack  mula  sa  likuran  niya.  Mabuti  na  lang  at  nakahawak  siya.

“S-Senyorito  Zack!?” nanlalaki  ang  matang  sabi  ni  Stephany.

“Ang  pormal  mo  naman.  Zack  na  lang,  tutal  magiging  magkaibigan  naman  tayo  eh,”  nakangiting  sabi  ni  Zack  habang  nakasakay  sa  isang  kabayo.

“Marunong  kang  mangabayo?”  biglang  tanong  ni  Stephany.

“Yap,  ikaw?”

“Hindi  eh,  nakakatakot  sumakay .”

“Ano  ngang  pangalan  mo?”

“Stephany.”

“Stephany?  Nakakatawa  naman  pangalan  mo.”

“Anong  nakakatawa  sa  pangalan ko?”

“Stephany. Step  tapos  honey. Haha!”

“Ha?  Di  ko  gets?”

“Hay  naku,  tara  na  nga,”  sabay  baba  nito  at  hinila  siya  papalapit  sa  kabayo.

“T-Teka,  anong  gagawin  mo?”

“Sasakay  tayo  kay  Alexandra.”

“Alexandra?”

“Oo, dito  sa  kabayo  ko.  Dami  mong  tanong.”

“A-Ayoko!  B-Baka  mahulog  ako!”

“Hindi  iyan,  akong  bahala,”  sabay  hawak  nito  sa  bewang  nya  at  isinakay  siya  kay  Alexandra.

Napahawak  bigla  si  Stephany  sa  leeg  ni  Alexandra  dahilan  para  matawa  nang  malakas  si  Zack.Sumakay  bigla  si  Zack  sa  may  likuran  ni  Stephany  dahilan  para  maramdaman  niya  ang  mainit  nitong  katawan.

“Wag  kang  mag-alala.  Di  kita  hahayaang  mahulog,”  bulong  ni  Zack  sa  may  tenga  niya sabay   pinstakbo  nito  kay  Alexandra. 

Di  tuloy  alam  ni  Stephany  kung  anong  dahilan  nang  pagbilis  ng  tibok  ng  puso  niya.  Dahil  ba  sa  mabilis  na  pagpapatakbo  ni  Zack  kay  Alexandra  o  dahil  napakalapit  ng  katawan  nilang  dalawa?

 

Limang  araw  na  ang  lumipas  pero  hindi  na  muling  nakita  pa  ni  Stephany  si  Zack.  Tahimik  na  lang  siyang  sumasama  sa  Inay  niya  pag  nagpupunta  ito  sa  taniman  at  ninanamnam  ang  mga  panahong  magkasama  sila.  Alam  niya  kasing  babalikan  siya  ni  Ronald  para  isama  sa   California.  Ang  inaalala  niya  ay  ang  kanyang  inay, gusto  niya  itong  isama  pero  alam  niyang  di  ito  papayag.  Mahal  na  mahal  kasi  nito  ang  lugar  na  iyon.  Dito  na  kasi  talaga  lumaki  ang  Inay  niya  at  nandito  rin  kasi  ang  masasayang  alaala  na  naiwan  nang  Itay  niya.

Nakagawa  na  din  kasi  siya  ng  resignation  letter  kaya  wala  na  siyang  pinoproblemang  trabaho.  Nakagiliwan  niya  ang  photography,  at  si  Ronald  ang  tumulong  sa  kanya  noon.  Simula  sa  araw  na  nakita  siya  nito  sa  gilid  ng  daan  hanggang  sa  tulungan  siya  nitong  makapag-aral  at  magkatrabaho.  Napakalaki  nang  utang  na  loob  niya  dito  kaya  gusto  niyang  suklian  ito.

Maya-maya  pa  ay  biglang  nag-ring  ang  cellphone  niya.

“Hello?”

“Stephany,  kamusta  ka  na?”  masayang  sabi  ni  Ronald  sa  kabilang  linya.

Napatayo  si  Stephany  sa  pagkakaupo  ng  malamang  si  Ronald  ang  tumawag.  Nakangiting  pumunta  siya  sa  likod  ng  isang  puno  ng  malaking  mangga.

“Ronald!  Buti’t  tumawag  ka!  Ok  lang  ako  dito,  kayo  diyan?  Kamusta?”

“Ok  naman,  medyo  malamig  nga  dito  eh.  Di  pa  din  ako  sanay  sa  klima  dito.”

“Talaga?  Wow,  gusto  ko  nang  makapunta  dyan,  Ronald.”

“Bakit,  tapos  ka  na  ba  sa  problema  mo  diyan?”

“Ah, eh .. Hindi pa.” sabay  kamot  sa  ulo.

“Hindi  pa  pala  eh,  tapusin  mo  na  para  makapunta  ka  na.  Miss  na  kita, Stephany.”  May  himig  na  pagkalungkot  sa  boses  ni  Ronald.  Napangiti  naman  si  Stephany.

“Miss  na  miss na  miss  na  din  kita, Ronald.”

“Oh  sya,  tama  na.  Ibababa  ko  na,  mahal  ang  tawag  dito  eh.”

“Sus,  ok  lang  .  Mayaman  ka  naman  eh.”  Natatawang  sabi  ni  Sephany.

“Haha,  oh  sige na.  Bye,  mag-iingat  ka  diyan  ha?”

“Opo,  boss.”

Saka  tuluyang  nawala  sa  kabilang  linya  si  Ronald.  Nakangiting  ibinaba  ni  Stephany  ang  cellphone.  Muntik  siyang  mapasigaw  nang  makita  niya  si  Zack  habang  nakasandal  sa  gilid  ng  puno  ng  mangga.

CHAPTER 4

“A-ANONG  ginagawa  mo  dito?”  tarantang sabi  ni  Stephany.  Malayo  kasi  sila  sa  mga  nagtatrabaho  at  nasa  likod  pa  sila  ng  puno  ng  mangga.

“Sino  ‘yung  Ronald  na  kausap  mo?”  saryosong  tanong  ni  Zack.  Pinagtaasan  lang  siya  ni  Stephany  ng   kilay.

“Wala  ka  nang  pakialam  kung  sino  si  Ronald,”  mataray  na  sabi  ni  Stephany.  Tinitigan  siya  ni  Zack.

“Boyfriend  mo  ba  siya?”

Nahigit  ni  Stephany  ang  sariling  hininga.  Hindi  niya  inaasahan  ang  tanong  na  iyon.

“A-Ano  naman  kung  boyfriend  ko  si  Ronald?  Wala  ka  nang  kinalaman  dun,”  at  nang  akmang  lalagpasan  niya  si  Zack  nang  hawakan  siya  nito  bigla  sa  braso  at  isinandal  sa  puno.

“May  pakialam  ako,”  seryosong  sabi  ni  Zack.

“At  sino  ka  para  sabihin  sa  akin  iyan!?”

“Ako  lang  naman  ang  first  love  mo  at .. first  kiss  mo,”  nakangising  sabi  ni  Zack.  Pakiramdam  ni  Stephany  ay  namula  ang  buo  niyang  mukha  sa  sinabi  nito.

“So  anong  gusto  mong  palabasin?!”

“Breakin  mo  siya.”

Nanlaki  ang  mata  ni  Stephany  sa  narinig.

“At  sino  ka  para  sabihin  sa  akin  yan?!  Wala  kang  karapatang  sabihin  sakin  yan!”

“Simula  nang  hayaan  mo  akong  halikan  kita,  binigyan  mo  ako  nang  karapatan  para  sabihin  iyon.”

Hindi  alam  ni  Stephany  kung  anong  uunahin  niya.  Sasampalin  ba  niya  ito,  sasapakin, o  tatadyakan?  Pero  hindi  man  lang  niya  maikilos  ang  buo  niyang  katawan.  Naguguluhan  siya  sa  nangyayari  ngayon.

“Bakit  mo  ba  ginagawa ‘to, ha  Zack!?”  galit  na  sabi  ni  Stephany.  Bigla  na  lang  niya  kasing  naalala  ang  lahat  ng  sakit  na  dinulot  nito  sa  kanya  noon.  Nagseryoso  muli  ang  mukha  ni  Zack.

“Dahil  mahal  pa  din  kita.”

Pakiramdam  ni  Stephany  ay  biglang  tumigil  ang  pag-ikot  ng  mundo.  Pati  ang  pag-ikot  ng  orasan  ay  tumigil.  Tinitigan  niya  ito  ng  maigi.  Bakit  niya  nararamdaman  muli  ang  saya  sa  puso  niya?  Bakit  niya  nararamdaman  iyon?  Hindi  ba’t  kinalimutan  na  niya  ang  pakiramdam  na  iyon?  Ano  na  namang  nangyayari  sa  kanya?  Sa  isang  “mahal  kita”  ni  Zack  ay  tinraydor  na  ng  puso  ni  Stephany  ang  sarili  niya.

“M-Mahal ?  Kailan  ka  pa  natutong  magmahal ha,  Zack?  Nagpapatawa  ka  ba?”  pilit  na  tawang  sabi  ni  Stephany.

“Tingin  mo  ba  nagpapatawa  ako?  Hanggang  ngayon  ikaw  pa  din  ang  mahal  ko,  ikaw  pa  din  ang  nagmamay-ari  ng  puso  ko.”

Tinitigan  ni  Stephany  si  Zack  ng  masama.

“So,  anong  gusto  mong  gawin  ko  ngayon  Zack?  Magtatalon  sa  tuwa?  Mag-celebrate?  Ano!?”

“Ang  gusto  ko  maging  akin  ka  ulit,  mahirap  bang  intindihin  ‘yon?”  inis  na  sabi  ni  Zack.

“Kahit  kailan  talaga,  napaka-selfish  mo  Zack.  Anong  tingin  mo  sakin,  gamit?  Na  pwede  mong  gamitin  kung  kailan  mo  gusto?  Tapos  pag  nagsawa  ka,  itatapon  mo  lang  basta-basta?”

“Stephany,  bakit  ba  hanggang  ngayon  ay  galit  na  galit  ka  pa  din  sakin?”

“Tinatanong  mo  pa  sa  akin  kung  bakit?  Ha!  Bakit  nga  ba?  Siguro  dahil  kahit  kailan,  hindi  mo  ako  pinagkatiwalaan.”

Natahimik  bigla  si  Zack.  Kitang-kita  ni  Stephany  ang  paglunok  nito.  Bumangon  muli  ang  galit  sa  puso  ni  Stephany.

“Natahimik  ka  bigla  noh?  Dahil  totoo,  kahit  kailan  di  mo  ako  pinagkatiwalaan.  Sino  nga  ba  naman  ako  para  pagkatiwalaan  mo?  Ako  na  isang  anak  ng  trabahador  dito,  di  ba?  Kaya  bitawan  mo  na  ako,”  nanggigigil  na  sabi  ni  Stephany.  Binitawan  naman  siya  nito  mabilis  na  umalis  si  Stephany  papunta  sa  may  kubo  nila.  Tahinik  naman  na  sumandal  si  Zack  sa  puno.  Hindi  niya  alam  ang  isasagot  kay  Stephany,  siguro  nga  dahil  totoo.  Hindi  siya  nagtiwala  dito.  Naaalala  pa  niya  ang  pag-uusap  nila  noon..

 

“Mahal  kita,  Zack.”

Napatitig  si  Zack  sa  18  anyos  na  si  Stephany.  Nasa  likod  sila  ng  hacienda  dahil  may  kaunting  salu-salo  na  ginaganap  sa  loob  ng  hacienda.  Kaarawan  kasi  niya  noon,  nasa  edad  20  na  siya.  Kitang-kita  niya  kung  paano  mamula  ang  buo  nitong  mukha.  Napangiti  siya  nang  abot-tenga.

“Anong  sabi  mo?  Di  ko  kasi  masyadong  narinig  eh,”  painosenteng  sabi  niya.  Nakasimangot  na  tumingin  si  Stephany  sa  kanya.

“Ang  bingi-bingi  mo  naman,  bahala  ka  nga  diyan  sa  buhay  mo,”  at  nang  akmang  tatalikod  na  si  Stephany  para  bumalik  sa  loob  ng  hilahin  siya  ni  Zack  pabalik  at  dampian  siya  ng  halik  sa  labi  at  mabilis  na  niyakap.

“Mahal  din  kita,”  sabi  niya  kay  Stephany.  Alam  niyang  mas  lalong  namula  si  Stephany  dahil  hinalikan  niya  ito.  Pero  di  na  niya  talaga  mapigilan  ang  sarili.  Matagal  na  kasi  niyang  gusto  si  Stephany,  simula  pa  nang  una  nilang  pagkikita  sa  may  kuwadra.

“T-Talaga?”  sa  wakas  ay  nagsalita  si  Stephany.  Bumitaw  si  Zack  sa  pagkakayakap  dito  at  sinapo  ng  dalawang  kamay  ang  magkabilang  pisngi  ni  Stephany  at  matiim  na  tinitigan.

“Mahal na   mahal  na  mahal  na  mahal  na  mahal  kita,”  nakangiting  sabi  niya  dito.  Unti-unti  ding  ngumiti  si  Stephany.

“Ang  korny  mo  naman,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.

“Ganun  daw  talaga  ang  nagmamahal.  Sabi  ng  iba,  Pag  inlove  ka  daw,  nagiging  korny  ka.  Pero  ok  lang  kung  maging  korny  ako,  basta  ba  ikaw  ang  babaeng  magiging  dahilan  ng  pagiging  korny  ko.  Ikaw  lang  ang  babaeng   magiging  dahilan  kung  bakit  nabubuhay  ako  sa  mundo.”

“Paano  naman  ang  Mama  mo?  Babae  din  naman  siya  ah,”  biro  ni  Stephany.  Kunwari  ay  nag-isip  siya.

“Umm ..  Second  na  lang  muna  si  Mama.”

“Ikaw  talaga,  ang  kulit  mo,”  sabay  hampas  ng  mahina  sa  balikat  ni  Zack.

“Aray,  masakit.”

“Ay  sorry.  Patingin  nga,”  nang  lumapit  si  Stephany  sa  kanya  ay  sinamantala  iyon   ni  Zack.  Hinalikan  niya  ulit  ito  at  sa  pagkakataong  iyon  ay  tinagalan  niya.  Ramdam  niyang  natigilan  ito  kaya  napangiti  siya.  Kitang-kita  niya  kung  paano  ito  pumikit  at  humawak  sa  leeg  niya.  Para  sa   kanya,  iyon  na  ang  pinakamasaya  niyang  kaarawan….

“Hindi  po  talaga  ako  ang  kumuha!  Maniwala  po  kayo!  Wag  nyo  po  akong  isumbong  kayla  Donya  Mikaela,”  nadatnan  niyang  umiiyak  si  Stephany  sa  labas  ng  kwarto  ng  Mama  niya.  Pinapalibutan  ito  ng  mga  maid  at  ni  Samantha,  ang  kaibigan  niya  mula  sa  States.Nakita  siya  nito  at  mabilis  na  tinawag  siya.

“Zack,  tulungan  mo  ako. Sabihin  mo  sa  kanilang  di  ko  magagawang  nakawin  ang  mga  alhas   ng  Mama  mo.  Please,  sabihin  mo  sa  kanila,”  umiiyak  na  sabi  nito.

Nanatiling  nakatitig  si  Zack  dito.  Sariwa  pa  din  ang  nalaman  niyang  balita  about  kay  Stephany.  Na  pinagtataksilan  siya  nito  at  may  kalampungang  iba  na  nakita  daw  mismo  ni  Samantha.

“Umalis  na  muna  kayo,  ako  nang  bahala  kay  Stephany,”  malamig  na  utos  nya  sa  mga  maid.  Sumunod  naman  ang  mga  ito  kasama  si  Samantha.  Nang  makaalis  na  ang  mga  ito  ay  niyakap  siya  bigla  ni  Stephany.

“Zack,  mabuti  na  lang  at  naniniwala  ka  sa  akin. Hindi  ko—“

“Tama  na,  Stephany.”

Nagtatakang  napahiwalay  si  Stephany  sa  pagkakayakap  kay  Zack  at  tinitigan  si  Zack.

“A-Anong  tama  na?”  takang  tanong  ni  Stephany. 

Sumiklab  na  lang  bigla  ang  lahat  ng  galit  sa  dibdib  ni  Zack.  Hinawakan  niya  ng  mahigpit  sa  balikat  si  Stephany.

“Wag  ka  nang  magsinungaling  pa!  Pati  ba  naman  ako  lolokohin  mo!? Kailan  pa?  Kailan  ka  pa  nakikipaglandian  dun  sa  Mark  na  iyon!?”

“T-Teka,  Zack.  Nasasaktan  na  ako.”

“Kung  hindi  pa  kayo  nakita  ni  Samantha,  hindi  ko  pa  malalaman  na  pinagtataksilan  mo  ako!”

“H-Hindi  iyan  totoo,  Zack.  Kilala  mo  ako,  hindi  ko  magagawa  iyon!”

“Kilala  nga  ba  kita ?  Napakadumi  mong  babae,”  sabay  tulak  sa  kanya.  Umiiyak  na  tumayo  si  Stephany.

“M-Maniwala  ka  sa’kin,  Zack.  Hindi  ko magagawa  iyon,  Mahal  na  mahal  kita.  Zack.”

Tumalikod  na  si  Zack.

“Umalis  ka  na,  Stephany.  Wag  na  wag  ka  nang  magpapakita  pa  sakin..”

 

“POSE lang  kayo  ng  ganyan  Inay.  Iyan!  Tama  iyan ,  Inay!  Pwede  na  ho  kayong  maging  modelo!”  natatawang  sabi  ni  Stephany  sa  Inay  niya.  Kinukuhaan  niya  kasi  ito  ng  litrato  gamit  ang  dala-dala  niyang  camera.  Na-tripan   lang  nilang  kumuha-kuha  ng  picture  para  souvenier  bago  siya  umalis.

“Pinaglololoko  mo  lang  naman  yata  akong  bata  ka  eh,”  natatawang  sabi  ng  Inay  niya.

“Halata  po  ba?”  biro  ni  Stephany.  Natatawang  nilapitan  siya  ng  Inay  niya  at  pabirong  kinurot  sya  sa  bewang.

“Aray  naman, inay.  Masakit  kaya,”  nakangusong  sabi  ni  Stephany.

“Masakit  daw,  oh  siya.  Mamaya  na  natin  ipagpatuloy  iyan  at  may  gagawin  pa  ako  sa  taniman.” Sabi  ng  Inay  niya  at  nagmamadaling  umalis.  Nakangiting  iiling-iling  si  Stephany,  siguradong  mami-miss  niya  ng  sobra  ang  Inay  niya.  Napabuntong-hininga  siya.  Sinubukan  na  niya  kasing  kumbinsihin  ito  pero  ayaw  talaga  nitong  lisanin  ang  lugar  na  iyon.

Kumuha-kuha  pa  siya  ng  litrato  nang  mahagip  ng  camera  niya  ang  matipunong  katawan  ni  Zack  na  kasalukuyang  nangangabayo  sa  may  di  kalayuan.  Wala  sa  sariling  kinuhaan  niya  ito  ng  litrato.  Tinitigan  niya  ang  litrato  at  di  niya  maiwasang  di  humanga  sa  katawan  nito.  Katulad  pa  din  ito  noon.  Mahilig  mangabayo,  at  ito  pa  din  ang  pinakagwapong  lalaki  na  nakita  niya  sa  buong  buhay  niya.  Napabuntong-hininga  na  lamang  siya  at  muling  sumilip  sa  sariling  camera  at  halos  atakihin  siya  sa  puso  ng  makita  niya  si  Zack  na  nakahandusay  sa  damuhan.

Mabilis  na  tumakbo  si  Stephany.  Nabitawan  na  niya  ang  sariling  kamera  para  lamang  saklolohan  ito.  Nakita  niyang  namimilipit  ito  sa  sakit.

“Z-Zack,  are  you  ok? Zack!”  tarantang  sabi  ni  Stephany.  Umungol  lamang  ito.

“Ang  laki  mo  naman  kasing  tanga!  Bakit  ka  nahulog  kay  Alexandra?!  Magpapakamatay  ka  ba!?  Bwisit  ka!”  alalang  sabi  ni  Stephany.

“Steph  ….”  pilit  na  sabi  ni  Zack.  Napalunok  na  lamang  si  Stephany.  Ayaw  niyang  maniwala  sa  sinabi  ni  Zack,  hindi  ngayon.  Dinial  niya  ang  cellphone  ni  Mang  Carlo  at  sinabi  ang  nangyari.

“Zack,  wag  kang  masyadong  maggagagalaw  pwede?  Intayin  natin  si  Mang  Carlo,”  sabay  hawak  niya  sa  kamay  ni  Zack.  Umungol  lamang  si   Zack.

CHAPTER 5

“MABUTI na  lamang  at  nakita  mo  si  Zack,  Stephany.  Kung  nagkataon  eh  mawawalan  kami  ng  unico  hijo,”  nakangiting  sabi  ni  Donya  Mikaela.  Nahihiyang  ngumiti  si  Stephany.

“Wala  ho  iyon.  Sige  ho,  aalis  na  po  ako,”  sabay  yuko  ni  Stephany.  Patalikod  na  siya  ng  pigilan  siya  ni  Donya  Mikaela.

“Wag  ka  na  mung  umalis,  iha.  Dito  ka  na  muna  magpalipas  ng  gabi,  pwede  ba?”

“Um.. Si  Inay  ho  kasi.”

“May  papupuntahin  na  lamang  akong  katulong  doon  upang  may  makasama  siya.  Sige  na,  iha.  Pasasalamat  na  din  sa  pagkakaligtas  mo  sa  anak  ko, ok?”

Walang  nagawa  si  Stephany  kundi  ang  pumayag.  Hinatid  siya  ng  isang  maid  sa  guest  room.  Isinalampak  na  lamang  niya  ang  kanyang  katawan  sa  kama.  Nag-isip  isip  siya.  Bakit  ganun?  Nangako  pa  man  din  siya  sa  sarili  niya  na  sa  muli  nilang  pagkikita  ni  Zack  ay  sisiguraduhin  niyang  ipamumukha  niya  dito  na  hindi  na  siya  ang  dating  Stephany  na  nakilala  nito  pero  nagkamali  pa  yata  siya.  Mukhang  nahuhulog  na  naman  yata  ang  loob  nya  kay  Zack.

 

KINABUKASAN,  pinuntahan  ni  Stephany  si  Zack  sa  kwarto  nito.  Dala-dala  niya  ang  pagkain  nito.  Napag-utusan  kasi  siya  ni  Don  Mikaela.  Aangal  pa  sana  siya  ng  talikuran  siya  nito,  masama  pa  nga  ang  kutob  niya.  Pagkapasok  niya  sa  kwarto  ay  tumambad  sa  kanya  ang  nakahigang  si  Zack  at  mahimbing  na  natutulog.  Maingat  niyang  inilapag  ang  tray  sa  lamesa  na  katabi  ng  higaan  ni  Zack  at  naupo  sa  gilid  nito.

Tahimik  niyang  pinagmasdan  ito.  Palihim  siyang  napangiti.  Kahit  kailan  talaga  ay  napakagwapo  nito  lalo  na’t  ito  ay  natutulog.  Dinaig  pa  nito  ang  anghel  sa  sobrang  amo  ng  mukha.  Nitong  mga  nakalipas  na  araw  ay  nasigurado  niyang  nahulog  na  naman  ang  puso  niya  para  dito.  At  sa  plano  niyang  maipamukha  dito  na  hindi  na  siya  ang  tulad  na  Stephany,   halatang  natalo  siya.  Siya  pa  din  kasi  ang  dating  Stephany  na  mahina  at  nagmamahal  sa  isang  Zack  La  Rueta.

“Tititigan  mo  na  lamang  ba  ako  habang  buhay?”

Napakurap   bigla  si  Stephany.  Nahuli  pa  siya  ni  Zack  na  nakatitig  dito.  Pinilit  niyang  itinago  ang  hiya.

“Umm ..  Hindi  ako  nakatitig,  balak  sana  kitang   gisingin  para  makakain  ka  na,”  palusot  ni  Stephany.  Kitang-kita  niya  ang  nakakalokong  ngiti  ni  Zack.

“Ok,  sinabi  mo  eh.  Sige,  subuan  mo  na  ako,”  utos  nito  sa  kanya.  Pinagtaasan  niya  ito  ng  kilay.

“Kumain  ka  mag-isa  mo,  may  kamay  ka,”  mataray  na  sabi  ni Stephany.  Ngumiwi  si  Zack.

“Masama  pa  ang  pakiramdam  ko.  Hindi  ko  pa  kayang  kumain.”

Napabuntong-hininga  si  Stephany.

“Ok,  papakainin  na  kita.” At  parang  batang  sinubuan  niya  si  Zack.  Pupunasan  niya  sana  ang   gilid  ng  labi  ni  Zack  nang  saluhin  nito  ang  kamay  niya  at  hinalikan  ang  kanyang  mga  daliri.

“Z-Zack,  ano  bang  ginagawa  mo?”  kinakabahang  sabi  ni  Stephany.

“Sorry  for  what  happen  before.”  seryosong   sabi  ni  Zack.  Umiwas  ng  tingin  si  Stephany.

“S-Sorry?  Sa  tingin  mo  ba  pagkatapos  mong  sabihin  sakin  ang  salitang  ‘yan  patatawarin  na  kita?”

Tuluyan  nang  tumayo  si  Stephany  at  lumabas  nang  kwarto.  Di  na  niya  napigilan  ang  pagtulo  nang  kanyang  mga  luha.  Sa  wakas,  narinig  na  niya  ang  mga  salitang  gusto  niyang  marinig  simula  pa  noon.  Pero  bakit  parang  hindi  siya  masaya?  Bakit  masakit?  Dahil  siguro  hindi  talaga  iyon  ang  gusto  niya.

 

“ZACKARIAS!  Wow,  tinatablan  ka  din  pala  ng  sakit,”  biro  ni  Bok  kay  Zack.  Dumating  kasi  bigla  ang  mga  kabarkada  niya  nang  hapong  iyon.

“Adik,  ikaw  kaya  ang  ihulog  ko  sa  kabayo  ano?”  inis  na  sabi  ni  Zack.

Pinagtawanan  lang  siya  ng  kanyang  mga  kabarkada.  Kasalukuyan  kasing  nasa  may  sala  siya.  Kaya  na  namang  kumilos  ni  Zack,  medyo  nanghihina  nga  lang  talaga  siya.

“Ang  init  nang  ulo  natin  ngayon  ah,  anong  problema?  Babae  noh?”  biro  ni  Vic  sabay  kindat  kayla  Bok  at  Mac.  Bumuntong-hininga  lang  si  Zack  saka  pumikit.  Napansin  naman  ng  mga  kaibigan  niya  na  mukhang  seyoso  nga  yata  talaga  siya.  Nagkunwaring  umubo  si  Mac  saka  kinausap  si  Zack.

“Si  Roxanne  ba?”  tanong  ni  Mac.  Napadilat  bigla  si  Zack  sabay  nanlisik  ang  mata.

“Anong  Roxanne  ang  pinagsasasabi  mo?  Hindi  ko  iyon  poproblemahin  noh!”  inis  na  sabi  ni  Zack.  Napangiwi  naman  si  Mac.

“Eh  sino  pala?”  tanong  naman  ni  Bok.  Tumingin  sa  bintana  si  Zack  saka  bumuntong-hininga.

“Si  Stephany.”

“Stephany?!  ‘Yung  kababata  mong  first  love  mo  kamo?”  gulat  na  tanong  ni  Vic.

“Oo,  naandito  din  kasi  siya.”

“Talaga?  Wow,  tara  guys.  Tingnan  natin  kung  maganda,”  yaya  ni  Mac.  Binato  niya  ito  ng  unan.

“Subukan  mo,  papatayin  kitang  unggoy  ka,”  inis  na  sabi  ni  Zack.  Pinagtawanan  lang  siya  ng  mga  ito.  Napa-isip  siya  tuloy  kung  ano  bang  dapat  niyang  gawin  para  maibalik  si  Stephany  sa  kanya..

 

KUNG kailan  abala  si  Stephany  sa  pagkuha  ng  mga  litrato  ay  bigla  naman  sumulpot  sa  harap  niya  si  Zack.  Automatic  na  nagtaas  ang  isa  niyang  kilay.

“Anong  ginagawa  mo  dito?”  mataray  na  sabi  ni  Stephany.  Hindi  pa  din  kasi  siya  nakakarecover  sa  nangyari  sa  kanila  sa  kwarto  nito  noong  isang  araw.

“Binibisita  ka,”  nakangiti  nitong  sabi.  Naiinis  pa  man  din  si  Stephany  pag  nakikita  niyang  ngumingiti  ito,  nagiging  dahilan  kasi  iyon  ng  pagbilis  ng  tibok  ng  puso  niya.

“Ayoko  nang  bisita,”  pagkatalikod  ni  Stephany  ay  nakita  niya  ang  tatlong  lalaki  na  nakangiti  sa  kanya.

“At  sino  naman  kayo?”  takang  tanong  ni  Stephany.  Biglang  nilahad  ng  isang  lalaki  ang  kamay  nito.

“Mac  San  Pablo,  Zack’s  friend.  And  this  is  Bok  and  Vic,”  pakilala  nito  sa  dalawa  pa.

“Ikaw  pala  si  Stephany,  maganda  ka  pala  talaga,”  nakangiting  sabi  ni  Bok.  Namula  naman  si  Stephany  sa  papuri  nito.  Hindi  niya  napansin  ang  panlilisik  ng  mata  ni  Zack  kayla  Bok.  Nagpigil  naman  sa   pagtawa  ang  tatlo.

“Amm..  Anong  ginagawa  niyo  dito?”  bawing  tanong  ni  Stephany.  Nagkamot  lang  ng  ulo  si  Vic  sabay  ngiti  na  nakadagdag  nang  kagwapuhan  dito.  Pero  hindi  man  lang  pumantay  ang  kagwapuhan  nito  kay  Zack.  Naipilig  na  lang  niya  ang  kanyang  ulo  sa  naisip.

“Ah  eh..  Yayayain  ka  sana  naming  magcamping  sa  may  paanan  ng  bundok,”  nakangiting  sabi  ni  Vic.

“Ako?  W-Wala  akong  hilig  sa  ganyan  eh,  saka  hindi  ko  naman  kayo  masyadong  kilala  eh,”  alanganing  sabi  ni  Stephany.

“Don’t  worry,  may  kasama  din  namang  ibang  babae.  ‘Yung  mga  girlfriend  namin,”  salo  ni  Bok.  Nag-alangan  pa  din  si  Stephany  kung  sasama  siya.  Ayaw  niya  pa  din  kasi  niyang  makasama  si  Zack  kahit  isang  araw.  Natatakot  siya  sa  sarili  niya.

“Oh,  anak.  Bakit  di  ka  pa  naghahanda?”  sabi  ng  Inay  ni  Stephany  na  kanina  pa  pala  nasa  likod  niya.  May  dala-dala  pa  itong  mga  prutas.

“Maghahanda  saan  po?”

“Di  ba’t  kasama  ka  kayla  Zack?  Pumayag  na  naman  ako  eh.”

“Po!?  Pumayag  kayo  nay?”  gulat  na  sabi  ni  Stephany.

“Aba’t  oo  naman.  Sigurado  naman  akong  magiging  ligtas  ka  dahil  kasama  mo  naman  si  Zack.  Di  ba  Zack?”  sabay  baling  ng  Inay  niya  sa  nakangiting  si  Zack.

“Oho  naman  Inay.  Hindi  ko  pababayaan  si  Steph,”  sabay  tingin  nito  sa  kanya.  Tinapunan  lang  ni  Stephany  si  Zack  ng  isang  matalim  na  tingin  saka  sumunod  sa  Inay  nito  para  umuwi  at  makapaghanda  para  sa  camping  mamaya ..

 

MAGANDA ang  spot  na  pinag-campingan  nila.  Napansin  niya  sa  di  kalayuan  ang  isang  maliit  na  lawa  at  maliit  na  talon.  Napangiti  siya  ng  wala  sa  oras.  Kahit  papaano  pala  ay  mae-enjoy  nya  ang  camping  nilang  iyon.

“Enjoy?”  napalingon  si  Stephany  ng  marinig  ang  boses  ni  Vic.  Ngumiti  lang  siya  ng  tipid  saka  muling  ibinalik  ang  tingin  sa  bonfire  na  ginawa  nila  kani-kanina  lang.  Umupo  sa  tabi  niya  si  Vic.

“Tahimik  ka  ba  talaga?”  nakangiting  biro  ni  Vic  sa  kanya.  Natatawang  umiling  si  Stephany.

“Hindi  ah.  Nagkataon  lang  siguro  na  hindi  ko  talaga  kayo  masyadong  close,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.

“Magiging  close  din  tayo.  Oo  nga  pala,  pinapasabi  ni  Zack  na  pumunta  ka  daw  doon  sa  tabi  ng  lawa.  May  sasabihin  daw  siya  sayo,”  nakangiting  sabi  ni  Vic.  Sumimangot  naman  bigla  si  Stephany.

“Pakisabi  sa  kanya,  ayoko.”

“Sige  na,  importante  lang  daw  eh.”

“Ayoko.”

“Sige  na.  Pag  daw  hindi  ka  pumunta,  magpapakalunod  daw  siya,”  sabi  ni  Vic  dahilan  para  mapatayo  bigla  si  Stephany.

“Nababaliw  ba  siya?!  Ano  na  naman  bang  problema  ng  lalaking  iyon!?”  inis  na  sabi  ni  Stephany  kay  Vic.  Itinaas  naman  ni  Vic  ang  dalawang  kamay  tanda  ng  pagsuko  sa  galit  ni  Stephany.  Nanggagalaiting  naglakad  papunta  si  Stephany  papunta  ng  lawa.  Masyado  nang  madilim  sa  bahaging  iyon  para  makita  niya  si  Zack  kaya  tinawag  na  lang  niya  ang  pangalan  nito.

“Zack!?  Nasaan  ka  ba?!  Lumabas  ka  nga  diyan!  Ano  na  naman  bang  pumasok  sa  utak  mo  ha?  Zack!”  galit  na  sabi  ni  Stephany.  Hindi  kasi  niya  alam  kung  anong  pumasok  sa  utak  ng  lalaking  iyon  para  makipagkita  sa  kanya, at  naiinis  siya.

“Zack!?  Ano  ba?!  Hindi  ka  ba  lalabas  ha?  Naiinis  na  talaga  ako!”

Nagulat  pa  siya  ng  makarinig  siya  ng  kaluskos  mula  sa  likuran  niya.  Hindi  siya  matatakutin  pero  sa  oras  na  iyon  ay  inatake  siya  ng  takot.  Hindi  niya  kasi  makita  si  Zack  at  mag-isa  lang  siya  sa  gilid  ng  lawa  na  iyon.

“S-Sino  ‘yan?!  Z-Zack?  I-Ikaw  ba  iyan?!  H-Hindi  na  ako  natutuwa !”  natatakot  na  sabi  ni  Stephany.

Nang  muli  niyang  marinig  ang  kaluksok  na  iyon  ay  tumakbo  na  siya  palayo.  Palingon-lingon  siya  sa  lawa  nang  may  humawak  sa  kanya  dahilan  para  sumigaw  siya.

“Ahhhh!!  Tulong!  Tulong! Hmmm–” inatake  ng  takot  si  Stephany  ng  may  kamay  na  tumakip  sa  bibig  niya.  Nasa  madilim  silang  parte  ng  kakahuyan  dahilan  para  lalo  siyang  matakot.  Sisipain  na  niya  sana  ang  lalaki  ng  magsalita  ito.

“Steph,   ako  ito.”

CHAPTER 6

“Z-ZACK?”  nang  maaninag  niyang  si  Zack  ito  ay  mabilis  siyang  yumakap  dito.  Nanginginig  pa  siya  dahil  sa  sobrang  takot.  Niyakap  naman  siya  nito  ng  mahigpit  ng  maramdaman  nito  ang  pangiginig  niya.  Di  niya  tuloy  napigilang  hindi  umiyak

“Hush,  wag  ka  ng  umiyak.  Nandito  na  ako,”  malamyos  na  sabi  ni  Zack  sabay  pahid  sa  mga  tumutulo  niyang  luha.  Tinitigan  niya  ito  na  para  bang  ito  ngayon  ang  unang  pagkakataong   nagkalapit  sila.

“Ano  nga  palang  ginagawa  mo  dito?”  biglang  tanong  ni  Stephany.

“Papunta  na  sana  ako  sa  lawa  dahil  sabi  ni  Bok  ay  pinapapunta  mo  ako  doon,”  sagot  ni  Zack.  Bigla-bigla  ay  na-realise  ni  Stephany  kung  anong  nangyari.  Mukhang  pinagplanuhan  talaga  ng  mga  ito  na  papuntahin  silang  dalawa  ni  Zack  sa  lawa.  Nakaramdam  siya  tuloy  siya  ng  pagkainis  para  sa  mga  kaibigan  nito.

“’Yung  mga  unggoy  na  iyon!  Pinagplanuhan  pala  nila  na  papuntahin  tayong  dalawa  doon!  Ibibitin  ko  talaga  sila  nang  patiwarik  pag  nakita  ko  sila!”  nanggigigil  na  sabi  ni  Stephany.

“So,  plano  pala  nila  iyon,”  mahinang  sabi  ni  Zack.  Saka  lang  na-realise  ni  Stephany  na  nakayakap  pa  din  pala  siya  kay  Zack  kaya  mabilis  siyang  humiwalay  dito.  Hinayaan  naman  ni  Zack  na  magkaroon  ng  distansya  sila.  Bigla  silang  natahimik  bigla.

“Steph..”

Nahigit  bigla  ni  Steph  ang  sariling  hininga  nang  magsalita  si  Zack.  Kailangan  na  nilang  umalis  sa  lugar  na  iyon  dahil  hindi  na  kayang  makasama  si  Zack  kahit  saglit.  Natatakot  siya  para  sa  sarili  niya.

“B-Bumalik  na  tayo  sa  camp  site  Zack,”  sabay  lakad  pero  mabilis  siyang  nahawakan  ni  Zack  sa  braso.

“Mag-usap  muna  tayo,”  seryosong  sabi  ni  Zack.  Kinakabahang  umiling-iling  si  Stephany.

“P-Please  Zack.  Ayoko,”  nakayukong  sabi  ni  Stephany.  Ngayon  na-realise  ni  Stephany  na  unti-unting  bumabalik  siya  sa  dating  Stephany.  Stephany  na  mahina.

“We  need  to  talk, Steph.  You  know  we  must  talk,  for  our  sake.”

Hinayaan  naman  ni  Stephany  na  magsalita  si  Zack.  Nanatiling  nakayuko  si  Stephany  nang  magsimulang  magsalita  si  Zack.

“I’m  sorry,”  sabi  ni  Zack  dahilan  para  tuluyan  nang  tumulo  ang  pinipigilang  luha  ni  Stephany  pero  hindi  siya  tumingin  kay  Zack.  Nanatili  siyang  nakayuko.

“Sorry  kung  nasaktan  kita  noon.  Sorry  kung  hindi  kita  pinagkatiwalaan. Sorry  kung  hindi  kita  pinaniwalaan,  at  imbis  na  makinig  sayo  ay  si  Samantha  ang  pinaniwalaan  ko,”  sabi  ni  Zack.  Still,  hindi  pa  din  nagsasalita  si  Stephany.

“Steph,  hindi  mo  alam  kung  gaano  ko  sinisi  ang  sarili  ko  nang  malaman  kong  umalis  ka.  Alam  kong  ako ang  dahilan,  kaya  walang  araw  na  hinanap  kita.  Pero  hindi  na  talaga  kita  nakita,”  malungkot  na  sabi  ni  Zack.

Lihim  na  pinunasan  ni  Stephany  ang  tumutulo  niyang  luha.  Bakit  ganoon?  Masyado  siyang  nasasaktan  sa  naririnig  niya?

“Steph,  patawarin  mo  sana  ako  sa  lahat  ng  kagaguhang  nagawa  ko  sayo  noon.  At  gusto  ko  ding  malaman  mo  na  kahit  galit  ako  sayo  noon,  hindi  pa  din  nagbago  ang  nararamdaman  ko.  Ikaw  pa  din  ang  mahal  ko  hanggang  ngayon.”

“T-Tama  na,  Zack,”  umiiyak  na  sabi  ni  Stephany  bago  tuluyang  tumingin  kay  Zack.  Kitang-kita  niya  ang  pagkabahala  sa  mukha  ni  Zack.

“Steph ..”

“S-Sinabi  ko  sayo  noon  na  kahit  kailan  ay  hindi  ko  iyon  ginawa. W-walang  kahit  na  anong  namamagitan  sa  amin  ni  Mark  p-pero  hindi  ka  naniwala.  G-Ginawa  ko  ang  lahat  para  maniwala  ka,  Zack!  L-Lahat ..  H-Halos  lumuhod  na  ako  sa  harap  mo  para  lang  mapatunayan  na  puro  kasinungalingan  ang  lahat  ng  sinabi  sayo  ni  Samantha.  P-pero  hindi  ka  nakinig !”

Hindi  sumagot  si  Zack  kaya  nagtuloy-tuloy  sa  pagsasalita  si  Stephany.

“A-at  alam  mo  ang  pinakamasakit?  Y-Yung  makita  ko  kayong  naghahalikan  ng  babaeng  iyon!  N-Nung  araw  na  handa  na  sana  akong  magmakaawa  sayo,”  umiiyak  na  sabi  ni  Stephany  habang  hawak-hawak  ang  dibdib.  Pakiramdam  niya  kasi  ay  sasabog  na  siya  nang  maalala  ang  lahat  ng  sakit  na  naranasan  niya  noon.

Akala  niya  ay  nakalimutan  na  niya  lahat  iyon.  Akala  niya  handa  na  siyang  humarap  sa  mga  ito  at  ipamukha  sa  kanilang  lahat  na  matatag  na  siya  at  di  na  katulad  na  dati.  Pero  nagkamali  siya.  Siya  pa  rin  pala  ang  talo.

“Hindi  kami  naghahalikan  noon,  Steph.  Siya  ang  humalik  sakin!”  sagot  ni  Zack.  Lalo  namang  nagalit  si  Stephany.

“Ayoko  nang  makinig  sayo,  Zack,”  at  nang  akmang  tatalikuran  na  niya  si  Zack  nang  hilahin  siya  nito  pabalik  sa  bisig  nito  at  mariin  siyang  hinalikan.

Pilit  siyang  kumakawala  ngunit  lalo  lamang  idinikit  ni  Zack  ang  mga  katawan  nila  at  lalong  pinalalim  ang  halik  na  iyon.  Doon  na  tuluyang  nanghina  si  Stephany  kaya  nagpaubaya  na  siya.  Hinayaan  na  niya  ang  kanyang  sarili  na  maranasang  muli  ang  mainit  na  halik  ni  Zack.  Isinantabi  na  niya  ang  lahat  ng  galit  at  sakit.  Unti-unti  siyang  tumugon  sa  halik  ni  Zack  at  ikinapit  sa  leeg  nito  ang  kanyang  mga  kamay.  Naging  blangko  ang  isip  niya  ng  mga  oras  na  iyon  at  tanging  ang  si  Zack  lamang  ang  umuokopa  sa  isip  niya.  Tanging  ang  mga  bisig  lamang  nito  na  nakapulupot  sa  kanyang  katawan  at  ang  labi  nito  na  nasa kanyang  labi.

Kapwa  sila  hinihingal  ng  putulin  ni  Zack  ang   halik  na  iyon.  Nanatiling  nakatingin  si  Stephany  kay  Zack  at  hindi  niya  malaman  kung  anong  gagawin  at  sasabihin.  Ang  unang  pumasok  sa  isip  niya  ay  tumakbo  palayo  dito.  Pero  ni  hindi  man  lang  niya  maikilos  ang  mga  paa  niya.

“Mahal  na  mahal  pa  din  kita,  Stephany.  Please,  be  mine  again.  I  love  you,”  mahinang  sabi  ni  Zack  habang  nakatitig  sa  kanya.  Ni  hindi  man  lang  niya  malaman  kung  anong  isasagot  dahil  sa  isang  iglap  ay  nawala  na  ang  lahat  ng  galit  na  nararamdaman  niya  para  kay  Zack.  At  ang  tanging  naiwan  lamang  ay  ang  pagmamahal  niya  dito.

“Z-Zack ..”

Akala  ni  Zack  ay  magpoprotesta  si  Stephany  kaya  muli  niyang  siniil  ito  ng  halik  ngunit  saglit  lamang.

“Steph,  i  love  you.”

“T-Teka,  Zack ..”

Muli  ay  hinalikan  siya  nito  muli.  Inilayo  na  ni  Stephany  ang  ulo  niya  dito.  Itinungkod  niya  ang  mga  braso  niya  sa  dibdib  nito.

“Teka  lang  kasi  Zack,  magsasalita  pa  ako,”  angal  ni  Stephany.

“Aangal  ka  lang  naman  kasi,”  sagot  ni  Zack.  Tuluyan  nang  napangiti  si  Stephany.  Mukhang  hindi  na  niya  yata  kayang  itanggi  ang  tunay  na  nararamdaman  niya  dito.  Yumuko  muna  siya  at  lihim  na  kinagat  ang  ibabang  bahagi  ng  labi.

“Z-Zack ..  Marami  akong  pinagdaanang  hirap  noong  mga  panahong  iyon.  Pero  alam  mo  ba  ang  pinakamahirap?  ‘Yung  pinipilit  ko  ang  sarili  kong  kalimutan  ka  at  akala  ko ..  Akala  ko  wala  na  ‘yung  nararamdaman  ko  para  sayo,  pero  nagkamali  ako..”  sabay  tingin  kay  Zack.  Hindi  na  napigilan  ni  Stephany  ang  mapangiti  nang  makita  ang  naguguluhang  mukha  ni  Zack.

“Mahal  pa  din  kita  Zack  pero—“  bago  pa  man  niya  matapos  ang  sasabihin  ay  bigla  siya  nitong  niyakap  nang  mahigpit.

“Salamat  Stephany!  Pangako,  hindi  na  ulit  kita  sasaktan!”  masayang  sabi  ni  Zack.

“T-Teka,  Zack  ..  H-Hindi  ako  makahinga!”  angal  ni Stephany.  Mabilis  namang  pinakawalan  siya  ni  Zack.  At  hinawakan  nito  ang  magkabila  niyang  pisngi.

“Sorry .  Hindi  mo  alam  kung  gaano  ako  naging  masaya  ulit.  Salamat  Steph,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.  Ngumiti  din  naman  si  Stephany

“Pero  once  na  saktan  mo  ulit  ako  Zack,  di  na  kita  talaga  papatawarin,”  seryosong  sabi  ni  Stephany.  Niyakap  na  siya  ni  Zack  ngunit  sa  pagkakataong  iyon  ay  hindi  na  mahigpit  at  nakakahinga  na  siya  ng   maayos.

“Pangako,  Steph.  Ayoko  nang  maulit  na  mawala  ka  sakin,”  bulong  ni  Zack  sa  kanya.  Niyakap  na  din  ni  Stephany  nang  mahigpit  si  Zack  at  mabilis  na  kinalimutan  ang  sakit  na  naramdaman  niya  noon. . .

 

“INAY!  Ano  na  naman  po  ba  iyan?!  “  takang  tanong  ni  Stephany  sa  kanyang  inay  ng  makita  niyang  may  kasunod  na  lalaking  may  dala-dalang  isang  kaban  ng  bigas.

“Aba’y  malamang,  bigas!”  pilosopong  sabi  ng  Inay  niya.  Mabilis  na  pinababa  ng  Inay  niya  ang  bigas  sa  tabi  ng  lamesa  nila  saka  naupo  sa  kanyang  tabi  at  namaypay  gamit  ang  suot  nitong  sumbrero.  Kagagaling  lang  kasi  nito  sa  palayan.

Tumayo  si  Stephany  at  nagtimpla  ng  kape  para  sa  kanyang  inay.  Paborito  kasi  nito  ang  magkape  pagkagaling  sa  trabaho.  Inabot  niya  ito  sa  kanyang  inay  at  nangalumbabang  humarap  dito.

“Inay,  kami  na  nga  po  pala  ni  Zack,”  bungad  ni  Stephany  sa  kanyang  inay.  Naibuga  naman  ng  kanyang  inay  ang  iniinom  na  kape  at  muntikan  na  siyang  mabugahan.  Mabuti  na  lang  pala  at  mabilis  siyang  kumilos.

“Inay  naman  eh!  Kailangan  ba  talagang  bugahan  ako!?”  masungit  na  sabi  niya.  Natatawang  naibaba  nito  ang  hawak  na  kape  at  pinunasan  ang  sariling  bibig  na  towel  na  suot  saka  seryosong  tumingin  sa  kanya.

“Pasensya  ka  na  anak,  ginugulat  mo  naman  kasi  ako  eh,”  nakangiwing  sabi  ng  inay  niya.  Inayos  ni  Stephany  ang  pagkakaupo.

“Ayaw  nyo  ba  kay  Zack?”  alanganing  tanong  ni  Stephany.

“Hindi  naman  sa  ayaw  anak,  kung  tutuusin  ay  botong-boto  ako  sa  kanya  para  sayo  pero—“

“Pero  ano  ho?”

“Hay  naku,  wag  mo  na  akong  alalahanin.  Baka  magdalawang  isip  ka  pa  sa  sasabihin  ko,”  sabi  ni  Inay  Celia  at  saka  tumayo.

“Ano  nga  ho  iyon,  inay?”  pangungulit  ni  Stephany.  Napahinto  bigla  naman  ito  saka  humarap  sa  kanya.

“Baka  kako  masaktan  ka  lang  ulit  katulad  noon.  Katulad  ng  ikinuwento  mo  sa  akin  noong  isang  araw  lang,”  alalang  sabi  ng  Inay  niya.  Nakangiting  tumayo  si  Stephany  at  niyakap  ang  inay  niya.

“Wag  ho  kayong  mag-alala,  inay.  Hindi  na  po  mauulit  iyon,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.

Napapikit  naman  ang  kanyang  inay  at  nanalangin  na  sana  ay  tama  nga ito….

 

TAHIMIK na  tahimik  ang  buong  taniman  ng  bigla  na  lamang  umalingawngaw  ang  boses  ni  Stephany.

“Zack!  Dahan-dahan  lang  naman!  Baka  mahulog  ako!”

Kasalukuyan  kasi  silang  nakasakay  kay  Alexandra  at  mabilis  namang  pinapatakbo  iyon  ni  Zack.  Tawa  naman  ng  tawa  si  Zack  dahil  kapit  na  kapit  sa  likod  niya  si  Stephany.   Mabilis  namang  pinatigil  ni  Zack  si  Alexandra  at  saka  mabilis  na  bumaba  nang  makarating  sila  sa  may  paanan  ng  burol  kung  saan  sila  nag camping.

“Baba  na,”  nakangiting  sabi  ni  Zack  saka  mabilis  na  inalalayan  si  Stephany  na  bumaba.  Nanghihina  pa  ang  tuhod  ni  Stephany  kaya  napakapit  siya  ng  mahigpit  kay  Zack  na  kasalukuyang  tumatawa.   Hinampas  niya  ang  dibdib  nito.

“Nakakainis  ka  ha!?”  inis  na  sabi  ni  Stephany  saka  mabilis  na  kumalas  kay  Zack.  Nagsimula  na  siyang  maglakad-lakad  pero  nakasunod  naman  ang  tatawa-tawa  pa  ding  si  Zack.  Hinarap  siya  nito  at  mabilis  na  dinampian  ng  mabilis  na  halik.

“Wag  ka  nang  magtampo,  namiss  ko  lang  ‘yung  pagsigaw-sigaw  mo  pag  nakasakay  tayo  kay  Alexandra  noon,”  nakangising  sabi  ni  Zack.  Tinaasan  niya  naman  ito  ng  isang  kilay.

“Hindi  ka  pa  din  talaga  nagbabago,”  kunwaring  inis  na  sabi  ni  Stephany.

“Hindi  ko  kailangang  magbago,  alam  ko  namang  kahit  ganito  ako  mamahalin  mo  pa  din  ako  eh,”  nakangiting  sabi  ni  Zack.

”Makapal  pa  din  pala  talaga  ang  mukha  mo,”  natatawang  sabi  ni  Stephany.  Hinawakan  ni  Zack  ang  kamay  niya  at  hinila  siya  papunta  sa  lawa…

CHAPTER 7

ANG lawa  ay  talagang  nagtataglay  ng  kung  anong  kagandahan  kaya  tuwang-tuwang  pinagmamasdan  niya  ang  buong  lugar.  Parang  wala  kasi  itong  pinagbago  matapos  ang  halos  ilang  taong  pagkawala  niya.  Doon  kasi  sila  madalas  maligo  ni  Zack  sa  tuwing  tumatakas  sila  sa  hacienda  pag  hinahanap  si  Zack  ng  kanyang  mga  magulang  upang  ipakilala  sa  isang  babae.  Noon  pa  man  kasi  ay  gusto  na  ng  mga  magulang  niya  na  makahanap  na  siya  ng  babaeng  makakasama  niya  sa  buong  buhay  niya,  at  alam  niyang  ayaw  ni  Zack  ang  ideyang  iyon.  Kaya  naman  tumatakas  silang  dalawa  kasama  si  Alexandra  at  madalas  ay  naliligo  dito  sa  lawa.

Nawala  ang  atensyon  niya  sa  lawa  ng  marinig  niya  ang  malakas  na  paglagaslas  ng  tubig  upang  mapalingon  siya  at  saka  niya  lamang  nakitang  nag-dive  na  pala  si  Zack  sa  lawa.  Natatawang  kinawayan  siya  nito.

“Mag-swimming  ka  na  din!”  nakangiting  sabi  nito  sa  kanya.  Iningusan  niya  lang  ito.  Nahihiya  pa  din  kasi  siya  dito.  Kung  noon  kasi  ay  ok  lang  na  magsabay  silang  maligo,  ngayon  ay  hindi  na.  Hindi  pa  nga  siya  nakaka-recover  na  naging  sila  ulit  ng  lalaking  pinakamamahal  niya.  At  ayaw  niyang  magpahalatang  nahihiya  siya.

“Ayoko!  Mamaya  na  lang  pag  hindi  na  malamig  ang  tubig,”  palusot  niya.  Isa  pa  sa  dahilan  kung  bakit  hindi  siya  makasabay  sa  pag-swimming  nito  ay  dahil  sa  katotohanang,  naka-top less  lang  kasi  ito  at  kitang-kita  niya  ang  malapad  nitong  balikat  at  matipunong  pangangatawan.

“Ano  kaya  ‘yun?  Kailan  ba  naging  mainit  ang  tubig  dito  sa  lawa?”  nakangusong  sabi  nito  dahilan  para  matawa  siya.  Ang  cute  kasi  nitong  tingnan  kapag  nakanguso  ito.  Mukha  itong  bata.

“Try  mong  pakuluan,”  biro  niya  saka  muling  tumingin  sa  paligid  ng  lawa.  Ang  saya  niya  ngayon,  dahil  nakasama  na  niya  ulit  si  Zack.  Lalo  na’t  nagkaayos  na  sila.  Pakiramdam  niya  ay  hindi  na  niya  kakayanin  pag  nawala  ulit  si  Zack  sa  kanya.

Napatili  naman  siya  bigla  dahil  mula  sa  kinauupuang  bato,  bigla  siyang  umangat  at  nakita  niyang  buhat-buhat  na  siya  ni  Zack.  Bago  pa  siya  makaangal  ay  tumalon  na  sila  bigla  sa  tubig  at  muntik  pa  siyang  makalunok  ng  tubig.  Nang  makaangat  siya  ng  tubig  ay  nakita  niyang  pinagtatawanan  lang  siya  ni  Zack.  Inis  na  hinampas  niya  ito.

“Ano  ka  ba!?  Papatayin  mo  ba  ako!?”  inis  niyang  sabi  habang  pinupunasan  ang  sariling  mukha.  Nasa  gitna  sila  ng  lawa  at  parang  tangang  tumatawa  mag-isa  si  Zack.

“Syempre  hindi!  Ikaw  kasi  eh,  ayaw  mo  pang  sumabay  sakin  lumangoy.  Alam  mo  namang  boring  lumangoy  pag  walang  kasabay,”  nakangisi  nitong  sabi  nito.  Kung  tutuusin  ay  ayaw  niya  talaga  ang  ngisi  ni  Zack.  Masyado  kasing  nakakaloko.

“So  kailangan  lunurin  muna  ako?  Ganun?”  mataray  na  sabi  niya.  Nakangiting  hinigit  nito  ang  kamay  niya  upang  mapalapit  siya  dito.  Di  niya  naiwasang  hindi  maramdaman  ang  dibdib  nito  sa  dibdib  niya.  Halos  mahigit  niya  ang  kanyang  hininga  niya  sa  sobrang  pagkakadikit  na  katawan  nila.

Bwisit  na  hormones  naman  ito!  Sabi  niya  sa  sarili.

“Sorry,  wag  ka  ng  magalit,”  paglalambing  nito  sa  kanya.  Kapag  talaga  naglalambing  ito  sa  kanya,  parang  di  niya  kayang  tiisin  ito.

“S-Sa  susunod  kasi,  wag  kang  bigla-biglang  manlulunod,”  kunwaring  naiinis  na  sabi  niya  pero  ang  totoo  ay  kinakabahan  siya  dahil  sa  pagkakadikit  ng  katawan  nila.

“Hindi  ko  na  po  uulitin,”  nakangiti  nitong  sabi  sabay  napadako  ang  mata  nito  sa  mga  labi  niya.  Doon  siya  biglany  kinabahan  dahil  bigla  itong  nagseryoso, “Alam  mo  ba  kung  anong  iniisip  ko  ngayon?”

Napalunok  siya  bigla  sabay  sabing,  “A-Ano?”

Hindi  na  ito  sumagot  bagkus  ay  unti-unti  nitong  inilapit  ang  mukha  nito  sa  kanya  kaya  mabilis  siyang  napapikit.  Ilang  minuto  na  ang  lumipas  pero  wala  pa  ding  labi  ang  dumidikit  sa  labi  niya  kaya  napatingin  na  siya  dito  at  nakita  niyang  nakangiti  ito  ng  nakakaloko.  Bigla  niyang  na-realise  na  pinagtitripan  lang  pala  siya  nito.

“Nakakainis  ka!  Pinagtitripan  mo  na  naman  ako!”  sigaw  niya  dito  sabay  kurot  dito  dahilan  para  mailabas  na  nito  ang  pinipigilan  nitong  kanina.

“Joke  lang,  Steph!  Aray,  teka!  Aray!”  saka  mabilis  itong  lumangoy  palayo  sa  kanya.  Nanggigigil  na  hinabol  niya  ito,  naisahan  na  naman  siya  nito.  Habang  hinahabol  niya  ito  ay  tumatawa  lamang  ito.  Naiinis  siya  na .. Kinikilig  …

 

“ANO bro,  mukhang  ok  na  ulit  kayo  ni  Stephany  ah,”  nakangising  sabi  ni  Bok  kay  Zack  sabay  akbay.

Nasa  may  lilim  sila  ng  manggahan  habang  pinagmamasdan  niya  mula  sa  di  kalayuan  si  Stephany  na  abala  sa  pagtulong  sa  Inay  nito  sa  pagtatanim  ng  gulay  sa  likod-bahay  nila.  Kitang-kita  niya  ang  matutunog  nitong  halakhak.  Dalawang  linggo  na  silang  magkasama  ni  Stephany  simula  ng  maging  sila  ulit  after  ng  napakahabang  taon.  Totoong  na-miss niya  talaga  ito,  at  ni  kailanman  ay  hindi  niya  nakalimutan  ito.  Kahit  na  sabihin  pa  niyang  may  mga  babaeng  dumaan  sa  buhay  niya.  Tanging  si  Stephany  lang  talaga  ang  nakabihag  sa  puso  niya.

“Yah,  ok  na  ulit  kami.  At  sana  hindi  na  kami  ulit  magkahiwalay,”  seryosong  sagot  ni  Zack.

After  kasi  ng  nangyari  sa  kanila  noon,  hindi  pa  din  niya  maiwasang  hindi  matakot  na  baka  magkahiwalay  ulit  sila  nito.  Ayaw  na  niyang  mawala  ulit  ito  sa  kanya.

“Bakit  ka  ba  nag-iisip  ng  negative  bro?  Alam  ko  namang  hindi  mo  hahayaang  mangyari  ulit  iyon  eh,  di  ba?”  seryosong  sabi  din  ni  Bok.  Napabuntong-hininga  si  Zack.

“Siyempre  naman,  pero  natatakot  pa  din  ako.  Asarin  mo  na  akong  duwag,  pero  di  ko  iyon  itatanggi.  Natatakot  akong  baka  masaktan  ko  ulit  si  Stephany,  at  sinabi  niya  sa  akin  na  once  na  masaktan  ko  siya,  hinding-hindi  na  daw  niya  ako  patatawarin.”

Napailing  naman  si  Bok  sa  narinig.  Mukhang  may  tama  talaga  ang  kaibigan  niya.

“Alam  mo  bro,  ngayon  lang  ako  mag aadvice  sayo.  Hindi  ko  ito  gawain  pero  mukhang  kailangan  mo  yatang  malaman  ito.  Kung  ako  sayo,  huwag  kang  gumawa  ng  mga  bagay  na   sa  tingin  mo  ay  ikakasira  mo  sa  kanya.  Saka  di  ba  mahal  nyo  naman  ang  isa’t  isa?  Dapat  may  tiwala  kayo  sa  isa’t  isa  at  hindi  nyo  dapat  iniisip  ang  mga  bagay  na  mangyayari  sa  future.  Ang  mabuting  pagtuunan  nyo  ng  pansin  ay  ang  kasalukuyan,”  payo  sa  kanya  nito.

Napataas  lang  ang  isang  kilay  niya  sa  lahat  ng  sinabi  ni  Bok  sa  kanya.  Ngayon  lang  kasi  niya  narinig  na  nagseryoso  ito.  Tiningnan  siya  nito  ng  masama.

“Wag  mo  nga  akong  tingnan  ng  ganyan, psh,”  sabay  alis  ni  Bok  sa  tabi  niya.  Kitang-kita  niya  ang  pamumula  ng  mukha  ng  kaibigan  niya.  Napapangiting  muli  niyang  ibinaling  ang  tingin  kay  Stephany.  Mukhang  kahit  papaano  ay  tama  si  Bok.  Hindi  niya  dapat  iniisip  ang  future,  dapat  ang  isipin  niya  ang  kasalukuyan  kung  saan  kasama  niya  si  Stephany  at  masaya  silang  dalawa.

 

“PA,  Ma,   si  Stephany  po.  Girlfriend  ko.”

Nakatitig  lamang  ang  mga  magulang  ni  Zack  kay  Stephany.  Naiilang  tuloy  si  Stephany.  Noon  kasing  sila  ni  Zack,  hindi  ito  alam  ng  mga  magulang  nito.  Itinago  lang  nila  iyon  sa  takot  na  baka  tumutol  ang  mga  ito  sa  relasyon  nila.  Aware  naman  kasi  sila  na  ang  gusto  ng  mga  magulang  nito  ay  ang  mga  babaeng  nasa  ka-level  ng  mga  ito.

“G-Girlfriend?”  gulat  na  sabi  ni  Donya  Mikaela  na  hawak-hawak  pa  ang  isang  tasa  ng  tsaa  na  kasalukuyan  nitong  iniinom  ng  silang  dalawa  ay  nagdesisyong  ipapakilala  na  siya  ni  Zack  sa  mga  magulang  nito.  Syempre  noong  una  ay  kabado  siya  pero  ngayon,  parang  gusto  niya  na  yatang  tumakbo  palabas  ng  mansyon  sa  sobrang  kaba.

“Opo,  Ma.  Mahal  na  mahal  ko  po  si  Stephany,”  sabay  hawak  nito  ng  mahigpit  sa  kamay  niya  at  nginitian  siya.  Kung  sana  lang  ay  hindi  mukhang  nakakatakot  ang  mga  magulang  nito  ay  hindi  siya  kakabahan  ang  kaso,  ngayon  lang  niya  kasi  talaga  nakita  ito  ng  personal.  Noon  kasi  ay  ang  Inay  lamang  niya  ang  nakakapasok  sa  loob  ng  mansyon.

“D-Donya  Mikaela,  D-Don  Emmanuel .. A-Alam  ko  pong—“  bago  pa  makapagsalita  si  Stephany  ay  mabilis  siyang  niyakap  ng  Papa  ni  Zack  at  narinig  pa  niya  ang  pagtawa  nito  ng  malakas.

“Sabi  ko  na  nga  ba’t  hindi  magiging  matandang  binata  ang  anak  ko!  Naku,  napakaganda  mo  namang  dalaga,  bagay  na  bagay  kayo  ng  anak  ko!”  nakangiting  sabi  ni  Don  Emmanuel.  Bigla  namang  sumingit  si  Donya  Mikaela.

“Ikaw  ba  si  Stephany ,  iha?  Anak  ni  Celia?”  tanong  ni  Donya  Mikaela.

Patay  ka  Stephany,  kapag  nalaman  nilang  anak  ng  trabahador  dito,  hindi  ka  nila  magugustuhan  para  sa  anak  nila!

“O-Opo ..”  nakayukong  sabi  ni  Stephany.  Mukhang  dito  na  yata  magtatapos  ang  pagmamahalan  nila  ni  Zack  dahil  ngayong  alam  na  ng  mga  ito  kung  kaninong  anak  siya  ay  hahadlang  na  ang  mga  ito.

“Welcome  to  the  family,  iha,”  sabay  halik  sa  kanya.  Nagulat  siya  dahil  hindi  niya  ine-expect  na  ganito  kainit  ang  pagtanggap  ng  mga  ito  sa  kanya.  Kahit  naguguluhan  ay  napilitang  ngumiti  si  Stephany.  Kitang-kita  niya  ang  malalapad  na  ngiti  ng  mga  ito.

“Alam  mo  bang  matalik  kong  kaibigan  si  Celia  simula  pa  noong  kami’y  maliliit  pa?”  nakangiting  sabi  ni  Donya  Mikaela  na  ikinagulat  naman  niya.  Hindi  niya  inaasahan  iyon!

“M-Matalik  na  kaibigan?!”  nanlalaking  matang  sabi  ni  Stephany.

“Oo,  iha.  Kaya  naman  masaya  ako  at  ikaw  ang  pakakasalan  ni  Zack  dahil  sigurado  akong  mabuti  kang  dalaga,”  nakangiting  sabi  nito.

“S-Salamat  po,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.  Pero  bigla  siyang  natigilan  ng  may  ma-realise  siyang  sinabi  ito.  Ano  nga  iyon?

Ikaw  ang  pakakasalan  ni  Zack  ..

At  kailan  pa  siya  pumayag  na  magpakasal  kay  Zack ?  Saka  wala  siyang  alam  doon!

“D-Donya  Mikaela,  Kasi  po – “  Hindi  na  naituloy  ang  sasabihin  ng  hilahin  siya  ng  Donya  sa  loob  ng  living  room  at  mabilis  na  nabago  ang  topic.  Nakipagkwentuhan  ito  sa  kanya  hanggang  sa  makalimutan  niya  ang  sinabi  nito  tungkol  sa  kasal …

CHAPTER 8

“TAMA ‘yan,  ganyan  nga!  Ang  galing  mo  talaga!”  napapapalakpak  na  sabi  ni  Stephany  habang  kinukuhaan  ng  shots  si  Zack.

Nalaman  niya  kasing  gustong  magpagawa  ni  Donya  Mikaela  ng  magazine  tungkol  sa  Hacienda  La  Rueta  Ranch  kaya  nag-suggest  siya  na  siya  na  lamang  ang  kukuha  ng  mga  litrato  tutal  ay  na-miss  naman  niya  ang  trabahong  iyon.  Kumuha  lang  siya  ng  ilang  tao  para  may  makatulong  siya.  Si  Zack  ang  napili  niyang  model  dahil  tutal  naman  ay  ito  ang  nakatakdang  magmana  ng  Hacienda.  Nung  una  ay  ayaw  nito  pero  dahil  nagkunwari  siyang  nagtatampo  ay  bumigay  din  ito.

“Matagal  pa  ba  tayo,  Steph?”  nakangiwing  sabi  ni  Zack.  Napangiti  naman  siya.  Napakagwapo  talaga  ng  boyfriend  niya  at  kahit  anong  isuot  nito  ay  bumabagay  dito.  Lalo  na  ngayon.  Ang  suot  nito  ay  simpleng  t-shirt  lamang  na  gray  ngunit  hakab  na  hakab  naman  sa  katawan  nito  at  halatang-halata  ang  abs  nito.

“Konti  na  lang  ang  shots  na  gagawin  natin  tapos  bukas  na  lang  ‘yung  iba.  Sige  na,  magtanggal  ka  na  ng  damit,”  kaswal  na  sabi  ni  Stephany.  Walang  angal  naman  na  sumunod  si  Zack.  Abala  si  Stephany  sa  pag-aayos  ng  kamera  saka  muling  tumingin  kay  Zack  na  nakatayo  sa  gilid  ng  puno  ng  mangga  habang  walang  suot  na  damit.

Napalunok  na  lang  bigla  si  Stephany.  Di  niya  maiwasang  hindi  mapatingin  sa  katawan  nito.  Akalain  mo  ba  namang  bukod  sa  gwapo  ito  ay  napakaganda  din  pala  ng  katawan.  Napaka-swerte  niya  talaga.

“Ang  hunk  niya,”  sabi  ng  isang  staff  na  kinuha  niya  sa  kanyang  tabi.  Nakita  niyang  nakatitig  ang  mga  ito  kay  Zack  na  abala  sa  pag-inom  ng  tubig.

“Oo  nga  eh,  ang  hot!”  kinikilig  na  sabi  naman  ng  isang  baklang  photographer  din.  Nakaramdam  naman  bigla  ng  inis  si  Stephany.  Mukhang  hindi  talaga  sa  lahat  ng  pagkakataon  ay  swerte  siya,  dahil  hindi  normal  na  lalaki  ang  boyfriend  niya.  Ito  ang  tipo  ng  lalaking  hahabol-habulin  ng  mga  babae  kahit  na  may  girlfriend  ito.

Mabilis  siyang  lumapit  kay  Zack  at  pinunasan  ang  pawisan  nitong  noo.  Nginitian  siya  ni  Zack  sa  ginawa  niya.

“Thanks,”  nakangiting  sabi  nito  sa  kanya  saka  siya  hinalikan  sa  pisngi.  Narinig  pa  niya  ang  sinabi  ng  babaeng  nagpapantasya  kay  Zack  kanina.

“Ay,  sayang!  Taken  na  pala  ni  Ms. Gutierrez  si  Sr.  Zack!”

Lihim  namang  napangiti  si  Stephany.

 

“STEPH,  ano  bang  problema?  Bakit  di  mo  ako  pinapansin?”  alalang  tanong  ni  Zack  sa  kanya.  Pagkatapos  kasi  ng  shooting  ay  iniwan  niya  mag-isa  si  Zack  dahil  dinumog  agad  ito  ng  mga  babae  at  nagpa-picture  dito.  At  naiinis  siya  sa  atensyong  nakukuha  nito  sa  mga  babae.

“Wala,”  maikling  sagot  ni  Stephany.  Wala  siya  sa  mood  na  makipagtalo  kay  Zack.  Kung tutuusin  kasi  ay  wala  itong  kasalanan  dahil  wala  naman  itong  alam  sa  nangyayari  pero  di  pa  din  kasi  niya  maiwasang  hindi  mainis!

Tumabi  si  Zack  sa  kanya  at  tiningnan  siya.  Ni  hindi  niya  ito  tinitingnan  at  abala  siya  sa  pag-aasikaso  sa  pag e-edit  ng  mga  picture  nito  para  sa  magazine.  At  siguradong  once  na  lumabas  ang  picture  ni  Zack  sa  magazine,  mas  maraming  babae  ang  mahuhumaling  dito.

Eh  kung  sirain  ko  kaya  ang  mga  picture  ni  Zack? 

Muntik  na  niyang  gawin  iyon  kanina  pero  naisip  niyang  di  niya  pwedeng  gawin  iyon  dahil  para  iyon  sa  Hacienda.  For  God  Sake!

Nagulat  pa  siya  ng  hablutin  ni  Zack  ang  kamera  mula  sa  kamay  niya  at  nakita  niya  ang  seryosong  mukha  nito.  Napabuntong-hininga  naman  siya.

“Wala  nga  akong  problema,  Zack.  Ok?”  malumanay  na  sabi  ni  Stephany.  Ayaw  nya  kasing  amining  nagseselos  siya  sa  mga  babaeng  nasa  paligid  nito.  Ayaw  niyang  magmukhang  kawawa.

“Alam  kong  meron,  Steph.  Please,  kung  galit  ka  sakin,  wag  namang  ganito.  Ayaw  ko  nang  nag-aaway  tayo  ng  hindi  ko  alam  ang  dahilan,”  sabi  ni  Zack.  Kita  niya  sa  mga  mata  ni  Zack  ang  hirap  ng  kalooban  na  nadarama  nito  sa  ras  na  iyon.  Wala  tuloy  siyang  nagawa  kundi  umamin.

“Sorry.  Naiinis  lang  kasi  ako  kanina,”  pag-amin  niya.  Kinuha  nito  ang  kanang  kamay  niya  at  hinalikan  ito.  Nagi-guilty  tuloy  siya.

“Naiinis?  Saan?”  takang  tanong  nito.  Hindi  siya  tumingin  sa  mga  mata  nito  pero  sinabi  rin  niya.

“Nagseselos  kasi  ako  kanina,”  mahina  niyang  sabi.

“Ano?”

“Sabi  ko  nagseselos  ako!  Nabibingi  ka  na  ba  talaga!?”  inis  na  sabi  niya.  Kitang-kita  niya  ang  biglang  pagliwanag  ng  mukha  nito  sa  narinig  saka  hinaplos  ang  pisngi  niya  at  tinitigan  siya  ng  maigi  saka  ngumiti.

“Nagseselos?  Wala  naman  akong  ginagawa  ah,”  nakangiting  sabi  nito.

“Painosente  ka  pa!  Gustung-gusto  mo  namang  napapaligiran  ka  ng  mga  babae  kanina!”

“Hey,  don’t  say  that!  Hindi  ko  gustong  napapaligiran  ako  ng  ibang  babae,  ok?  Ikaw  lang  ang  babaeng  gusto  kong  nasa  paligid  ko.  Ikaw  lang  ang  babaeng  gusto  kong  makasama  sa  buong  buhay  ko.  Steph,  I  love  you.  And  no  matter  happen,  ikaw  lang  babaeng  pinakamamahal ko.”

“Bakit  kasi  ang  gwapo?”  nakangiting  biro  ni  Stephany  habang  nakahawak  sa  pisngi  ni  Zack.  Tumawa  ito  bigla.

“Para  bagay  tayo,”  nakangiting  biro  din  ni  Zack  bago  nitop  sinakop  ang  labi  niya.  Napahiwalay  sila  bigla  ng  marinig  nila  ang  tinig  ng  isang  pamilya  na  boses.

“How  sweet..”  napalingon  sila  sa  likuran  nila.  At  noong  oras  na  iyon,  gustong  sumabog  ni  Stephany  sa  galit  ng makita  niya  si  Samantha.  Ang  babaeng  dahilan  ng  pagkahiwalay  nila  ni  Zack  noon ..

 

“IKAW!?”  galit  na  napatayo  si  Stephany.  Susugurin  na  sana  niya  si  Samantha  ng  pigilan  siya  ni  Zack  at  hilahin  siya  nito  sa  may  veranda  ng  hacienda.

“Huminahon  ka  lang,  Stephany.  Please?”  sabi  ni  Zack  sa  kanya.  Napatingin  siya  bigla  kay  Zack  ng  masama.

“Huminahon?!  Zack,  siya  ang  dahilan  kung  bakit  tayo  nagkahiwalay  noon!  Bakit  siya  nandito  ngayon?!”  galit  na  sabi  ni  Stephany.  Naiinis  siya  dahil  nandito  ang  babaeng  kinumumuhian  niya.  At  di  niya  kayang  matanggap  iyon.

“Si  Mama  ang  nag-imbita  sa  kanya.  Natatandaan  mo  bang  inaanak  siya  ni  Mama?”  mahinahong  sabi  ni  Zack  sa  kanya.  Naikumos  na  lang  ni  Stephany  ang  kamao  niya.

“So,  bakit  nga  siya  nandito?”  nagtitimping  sabi  ni  Stephany.

“Pinagbakasyon  siya  ng  Daddy  niya  dito  kaya  pumayag  si  Mama.  Hindi  naman  alam  ni  Mama  ang  nangyari  sa  ating  tatlo  noon  kaya  pumayag  siya.”

Napatingin  na  lang  si  Stephany  sa  labas  ng  veranda  at  itinukod  niya  ang  braso  niya  dito  saka  huminga  ng  malalim.  Siguradong  magiging  impyerno  ang  buhay  niya  habang  kasama  nila  ito.  Naramdaman  na  lamang  niya  ang  pagyakap  sa  kanya  ni  Zack  sa  kanya  mula  sa  likuran.

“Don’t  worry,  hindi  na  mauulit  ‘yung  nangyari  noon.  I  love  you,”  sabay  halik  nito  sa  noo  niya.  Sa  oras  na  iyon,  she  felt  secured ….

 

Nanggagalaiti  na  talaga  siya  kay  Samantha  kanina  pa.  Napaka-plastic  kasi  nito  sa  kanya.  Biruin  mo,  nakipag-beso beso  pa  ito  sa  kanya  ng  pumasok  silang  dalawa  ni  Zack  sa  living  room  kung  saan  nandoon  ang  mga  magulang  ni  Zack  at  pati  ang  demonyitang  ito.  Nagtitimpi  lang  siya  dahil  sa  request  ni  Zack  na  wag  siyang  magpapa-apekto  kay  Samantha  pero  di  pa  din  niya  maiwasang  mabwisit  dito.

“You  know,  Stephany.  You  should  try  this  wine.  Dinala  ko  pa  ito  mula  New  York,  and  i  know  na  hindi  mo  pa  ito  natitikman  sa  buong  buhay  mo,”  nakangiting  sabi  ni  Samantha  sa  kanya.  Nagdi-dinner  kasi  sila  noon.  Mukhang  iniinis  talaga  siya  nito  at  palihim  na  iniinsulto.  Mukhang  hindi  naman  nakakahalata  sila  Don  Emmanuel  maliban  na  lang  kay  Zack  na  katabi  niya  at  hawak-hawak  ang  kamay  niya  na  nakakumos.  Nginitian  niya  ito  ng  peke.

“Salamat  na  lang,  Sam.  Hindi  kasi  talaga  ako  umiinom  saka  alam  mo  na.  Hindi  ko  kasi  alam  kung  anong  magiging  epekto  niyan  sakin,  malay  mo  may  lason  pala  ‘yan.  Baka  mamatay  pa  ako,”  nakangiting  ganti  niya.  Tinaasan  lang  siya  nito  ng  isang  kilay  saka  ngumiti.

“Ganun  ba?  Kung  sabagay,  kung  ako  man  ang  nasa  katayuan  mo  hindi  ko  nga  iinumin  ito.  Well,  let’s  toast ,”  nakangiting  anyaya  nito.

Kung  hindi  lang  talaga  ako  nagtitimpi, baka  ibinuhos  ko  na  sayo  ‘yang  wine  na  ‘yan! Sabi  ni  Stephany  sa  sarili…

 

ILANG araw  ng  nasa  Hacienda  si  Samantha  kaya  ilang  araw  na  ding  mainit  ang  ulo  ni  Stephany.  Tapos  na  ang  shooting  na  ginagawa  nila  kaya  medyo  maluwag  na  ang  schedule  nilang  dalawa  ni  Zack.  Gustong-gusto  sana  niyang  mag-bonding  sila  ni  Zack  pero  lagi  namang  nakasingit  si  Samantha.  Lagi  itong  sumasama  sa  kanila  at  naiinis  siya  dito.

 

Nang  isang  beses  ay  tumawag  si  Ronald  sa  kanya  at  kinakamusta  siya.  Masaya  siyang  nagkukwento  sa  nangyari  sa  kanya  at  masaya  naman  din  daw  si  Ronald  para  sa  kanya. Nang  pinatay  na  niya  ang  tawag  ay  may  narinig  siyang  nagsasalita  sa  likuran  ng  malaking  halamanan.  Kilala  niya  ang  boses  na  iyon!

Sinilip  niya  ito  at  saka  niya  nakumpirma, si  Zack  at  si  Samantha!

CHAPTER 9

“I  still  love  you,  Zack.”

Halos  gustong  umiyak  ni  Stephany  habang  nakikinig  sa  usapan  ng  dalawa.  Bakit  nakikipag-usap  si  Zack  sa  babaeng  ito?

“Samantha ..”

“Wait  lang  muna,  Zack.  Gusto  ko  lang  munang  sabihin  sayo  ang—“  hindi  na  natapos  ni  Samantha  ang  sasabihin  ng  sumulpot  sa  tabi  ni  Zack  si  Stephany.

“Stephany—“

“Tumahimik  ka  muna  siyan ,  Zack.  Makikipag-usap  lang  ako  kay  Samantha,”  mahinahong  sabi  ni  Stephany.  Hindi  muna  siya  makikinig  kay  Zack,  baka  kasi  maibaling  niya  dito  ang  galit  niya  sa  mga  oras  na  iyon.

“Sa  akin  mo  sabihin  ang  lahat  ng  sasabihin  mo  kay  Zack,  Sam.  O  baka  naman  natatakot  ka,”  sarcastic  na  sabi  ni  Stephany.  Nakita  niya  ang  pamumutla  ni  Samantha  ng  oras  na  iyon  at  nagulat  siya  ng  yumuko  ito.  Nakakapagtaka  ang  kilos  nito.

Simula  kasi  ng  dumating  ito  ay  hindi  ito  gumawa  ng  paraan  para  makipag-away  sa  kanya  bagkus  ay  lagi  itong  ngumingiti.  Kaya  nga  nasabi  niyang  nakikipag-plastikan  ito  sa  kanya.  Lagi  itong  sumama  sa  kanila  pero  ewan  ba  niya.  Parang  hindi  na  ito  ang  Samanthang  nakilala  niya.  Pero  hindi  siya  bigla-biglang  magpapaniwala  dito.  Baka  kasi  may  pinaplano  itong  hindi  maganda  sa  kanila.

“Stephany,  wag  kang  magalit  sa  amin  ni  Zack  kung  nag-uusap  kami  ng  palihim,”  mahinang  sabi  ni  Samantha.  Hindi  na  napigilan  ni  Stephany  ang  hindi  mailabas  ang  galit  niya.

“At  anong  gusto  nyong  gawin  ko  ngayon,  maging  Masaya  para  sa  inyo?  Wow!  Ang  galing  nyo  rin  naman  noh?”  galit  na  sigaw  niya  kay  Samantha  dahilan  para  mapa-atras  ito.

“Stephany,  wag  kang  sumigaw.  Huminahon  ka  lang,”  sabi  ni  Zack  sabay  hawak  sa  kamay  nya  pero  hinigit  niya  rin  ito.

“Huminahon!?  Sa  tingin  mo  ba  hihinahon  ako?  Ha!  Bakit,  may  tinatago  ba  kayo?  Kayo  na  ba  ng  babaeng  ito, ha  Zack!?”  sabi  ni  Stephany  kay  Zack.  Kitang-kita  niya  ang  biglang  pag-iba  ng  reaksyon  ni  Zack,  mukhang  nasaktan  ito  sa  sinabi  niya  pero  huli  na  para  bawian  niya  ang  sinabi  niya.  Tumahimik  na  lang  si  Zack  at  tumingin  sa  ibang  direksyon.

“Stephany,  bakit  ka  ba  ganyan?  Wala  ka  bang  tiwala  kay  Zack?”  biglang  tanong  ni  Samantha  kay  Stephany  hinarap  niya  ulit  ito  pero  medyo  huminahon  na  siya.

“Kapag  ikaw  ang  kasama  niya,  wala  talaga,”  sarcastic  na  sabi  ni  Stephany.  Tiningnan  siya  ni  Samantha  ng  masama.

“Nag-uusap  kami  ni  Zack  tungkol  sayo,”  sabi  pa  ni  Samantha.

“Bakit,  hihiwala—“

“Pwede  ba  patapusin  mo  ko?!  Ikaw  ang  mahal  ni  Zack!  Bakit  ka  ba  ganyan?  Wala  kang  tiwala  sa  kanya!”  galit  na  sabi  ni  Samantha  sa  kanya.  Nagulat  talaga  siya  sa  biglang  pagtaas  ng  boses  nito, “Kahit  noon  pa  man,  ikaw  lang  ang  laging  nakikita  niya.  Kahit  anong  gawin  ko,  wala  pa  din.  Kaya  lahat  ginawa  ko  para  mapaghiwalay  ko  kayo.”

“Sino  ka  para  gawin  ‘yun  samin?  Alam  mo  bang  naging  miserable  ang  buhay  ko  ng  dahil  sa  ginawa  mo?  Simula  ng  mangyari  iyon,   natakot  na  akong  magtiwala  sa  ibang  tao.”

“I’m  really  sorry  for  what  happen.”

Natigagal  si  Stephany  sa  narinig.  Si  Samantha  ba  talaga  ito?  Bakit  parang  napaka-down  to  earth  nito  ngayon?  Ang  kilala  niya  kasing  Samantha  ay  palaban  at  kahit  kalian  ay  walang  pakialam  sa  damdamin  ng  ibang  tao.

“Bakit  mo  ba  sinasabi  ‘yan,  Samantha?  Ano  bang  gusto  mo?”  nagtatakang  tanong  ni  Stephany.  Nawala  bigla  ang  galit  niya  at  ang  naiwan  lamang  ay  ang .. Pagtataka?

Bigla  na  lamang  tumulo  ang  mga  luha  ni  Samantha.  Sa  itsura  nito  ngayon,  para  itong  mabangis  na  wolf  na  naging  isang  maamong  tupa.  Hindi  siya  sanay  sa  nakikita  niyang  pagbabago  ditto.

“P-Pinagsisisihan  ko  na  ang  lahat  ng  ginawa  ko  sa  inyo  noon,  at ..  k-kinakausap  ko  ngayon  si  Zack  para  humingi  ng  tawad  sa  inyo. G-Gusto  ko  sanang  personal  kong  sabihin  sayo  pero  alam  kong  hanggang  ngayon  ay  galit  ka  pa  din  sakin,”  sabi  nito  sabay  ngiti, “A-Aaminin  kong  sinabi  kong  mahal  ko  pa  din  si  Zack  pero  ..  m-mukhang  wala  na  talaga  akong  laban  pa.  Ikaw  talaga  ang  mahal  niya.”

Napasulyap  si  Stephany  kay  Zack  na  kasalukuyang  tahimik  at  parang  walang  balak  na  magsalita.  Naging  blangko  ang  mukha  nito  at  alam  niyang  kasalanan  niya  dahil  pinagbintangan  niya  itong  nagtataksil  ito  sa  kanya.

“S-Saka,  nandito  ako  para  sabihin  sa  inyong  pinagsisisihan  ko  na  ang  lahat.  Kahit  na ..  H-Huli  na  ang  lahat ..” saka  tuluyang  umiyak  si  Samantha.

“Anong  huli  na  ang  lahat?”  taking  tanong  ni  Stephany.

“I  have  a  stage  4  cancer.  At  may  taning  na  ang  buhay  ko,  2  months  exactly.”

Doon  tuluyang  nawala  ang  lahat  ng  galit  niya  kay  Samantha.  Kaya  pala  biglang  nagbago  ito  dahil  may  sakit  ito.  Kaya  pala  madalas  itong  mamutla  at  mahilo.Naawa  si  Stephany  dito  kaya  nilapitan  niya  ito  walang  kaplastikang  niyakap  niya  ito  dahilan  para  lalong  humagulgol  si  Samantha.

“S-Stephany,  i-I’m  really  sorry,”  umiiyak  na  sabi  ni  Samantha  sa  kanya.  Pinunasan  ni  Stephany  ang  luha  nito  saka  ngumiti.

“Tama  na,  Samantha.  Pinapatawad  na  kita,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany.  Niyakap  siya  ni  Samantha  ng  mahigpit  saka  nakangiting  nagpaalam  sa  kanya.

Nang  mapag-isa  sila  ni  Zack,  hindi  alam  ni  Stephany  ang  gagawin.  Kung  hindi  ba  naman  kasi  siya  tanga,  hindi  niya  masasaktan  ni  Zack.  Unti-unti  siyang  lumapit  dito.

“Z-Zack,  ‘yung  kanina ..”

“Ganun  ba  talaga  ang  tingin  mo  sakin,  Stephany?  Wala  ka  bang  tiwala  sakin?”  sabi  ni  Zack  at  hindi  na  naitago  pa  nito  ang  sakit  sa  mga  mata  nito.

“H-Hindi  sa  ganun  Zack,  a-akala  ko  kasi ..”  hindi  maituloy-tuloy  ni  Stephany  ang  sasabihin.  Natatakot  siya  ngayon  na  baka  ito  ang  dahilan  kaya  magalit  ulit  si  Zack  sa  kanya.

“Anong  akala  mo,  Steph?  Na  pinagtataksilan  kita?  For  god sake!  ‘Yun  na  yata  ang  pinakaimposibleng  gagawin  ko  sayo!,”  sabi  ni  Zack  habang  nakahawak  sa  sariling  buhok, “Hindi  ko  alam  na  ganyan  pala  ang  tingin  mo  sakin,   Stephany.”

Tatalikod  na  sana  si  Zack  nang  yakapin  siya  ni  Stephany  mula  sa  likuran.  Naramdaman  ni  Zack  ang  basa  niyang   likod,  umiiyak  si  Stephany.

“I-I’m  sorry  Zack!  Natakot  lang  kasi  ako,  na  baka  magkahiwalay  na  naman  tayo.  Natatakot  akong  mawala  ka  ulit  sakin,  mahal  na  mahal  kita  Zack.  Please,  I’m  sorry,”  umiiyak  na  sabi  ni  Stephany.  Tinanggal  ni  Zack  ang  pagkakayakap  niya  at  sinapo  ang  mukha  niya  ng  dalawang  kamay  nito.  Nakangiti  na  ito  at  hindi  na  katulad  ng  kanina.

“Di  ba  sabi  ko  naman  sayo,  ikaw  lang  ang  babaeng  mamahalin  ko  sa  buong  buhay  ko  at  ikaw  lang  ang  babaeng  gusto  kong  makasama  habang  buhay?  Seryoso  ako  sa  sinabi  ko,  Steph.  Mahal  na  mahal  kita  para  pakawalan  ka  ulit,”  nakangiting  sabi  nito  sa  kanya  habang  pinupunasan  ang  luha  niya.

“Eh  paano  kung  ayaw  ko  na  sa’yo?”  biro  ni  Stephany.  Kunwaring  nag-isip  pa  si  Zack.

“Wala  akong  pakialam,  basta  hindi  kita  pakakawalan.  Dito  ka  lang  sa  piling  ko,  dahil  ikaw  lang  ang  nag-iisang  babaeng  pwedeng  magmay-ari  ng  puso  ko.”

“Grabe  ka  naman,  sobra  kang  possessive,”  sabi  ni  Stephany  sabay  pisil  sa  pisngi  nito.  Tuluyan  nang  tumawa  si  Zack.

“Totoo  naman  kasi  eh!  Teka  nga  lang,  matagal  ko  nang  gustong  sabihin  ito  eh.  Amm,  nakipag-break  ka  na  ba  dun  sa  …  Sa  ..  Ronald  na  iyon?”  naiilang  na  tanong  ni  Zack  sa  kanya.  Siya  naman  ang  tumawa  sa  tanong  nito.

“Of  course  not!”  nakangising  sabi  ni  Stephany.  Namilog  ang  mga  mata  ni  Zack.

“What!?  Ako  na  ang  pakakasalan  mo,  Steph!  Makipag-break  ka  na  dun!”  parang  batang  utos  nito  sa  kanya.

“Sinong  nagsabing  ikaw  ang  pakakasalan  ko,  aber?  Saka ,  Hindi  nga  kasi  pwede!  ”

“Bakit  nga  hindi  pwede?!”

“Bestfriend  ko  kasi  iyon!”

Kitang-kita  niya  ang  pagkagulat  sa  mukha  ni  Zack.  Pinipigilan  lang  niyang  matawa  sa  reaksyon  nito.

“B-Bestfriend?  D-Di  ba  sabi  mo—“

“Sinabi  ko  lang  iyon  para  lumayo  ka  sakin.  Bff  ko  lang  iyon,”  sabi  ni  Stephany.  Nagkamot  lang  ng  ulo  si  Zack  saka  tumingin  sa  kanya  at  ngumiti.

“Wala  na  palang  problema  sa  pagpapakasal  natin,”  nakangiting  sabi  nito  sa  kanya.  Pinagtaasan  niya  ito  ng  kilay.

“At  sinong  nagsabing  ikaw  ang  pakakasalan  ko?  Wala  akong   natatandaang  pumayag  ako.”

“Wala  nga,  pero  siguro  ngayon  pwede  na.”

Bigla  na  lang  lumuhod  si  Zack  sa  harap  niya  at  may  kinuhang  singsing  mula  sa  bulsa  nito.  Nanlaki  ang  mata  niya  ng  kunin  nito  ang  kamay  niya  at  saka  ngumiti.

“Stephany  Gutierrez,  will  you  be  my  life?”  nakangiting  sabi  ni  Zack.  Nakagat  ni  Stephany  ang  labi  sabay  sabing,  “Of  course,  Zack.  I  can  be  your  life.”

Niyakap  siya ulit  ng  mahigpit ni  Zack  saka  tuluyang  ngumiti.  Napakaswerte  niyang  babae,  at  pinakamasayang  babae …

CHAPTER 10

“REALLY!  Magpapakasal  na  kayo?  Congratulations!”  masayang  sabi  ni  Don  Emmanuel  sa  kanila  ng  sabihin  nila  dito  ang  balak  nilang  pagpapakasal  sa  susunod  na  tatlong  buwan.  Kung  tutuusin  ay  gusto  sana  ni  Zack  na  sa  susunod  na  buwan  na  silang  magpakasal  pero  sinabi  niyang  pwede  naming  next  year  na  lang  dahil  kailangan  niyon  ng  mahabang  preparasyon.

“Thank  you  po,  Don  Emmanuel,”  nakangiting  sabi  ni  Stephany  habang  nakaupo  at  katabi  si  Zack.  Kanina  pa  nga  hawak  ni  Zack  ang  bewang  niya  at  parang  walang  balak  itong  bitawan  siya.

“Anong  Don  Emmanuel?  Papa  na  ang  itawag  mo  sakin  total  ay  malapit  nyo  na  akong  bigyan  ng  apo,”  nakangiting  sabi  ni  Don  Emmanuel.  Namula  naman  bigla  si  Stephany.

“Oo  nga  naman,  iha.  Mama  na  lang  din  ang  itawag  mo  sakin,  saka ..  gusto  ko  nang  apong  lalaki  ha?”  nakangiting  sabi  ni  Donya  Mikaela  sa  kanya  dahilan  para  mamula  siya  lalo.  Puro  kasi  paggawa  ng  apo  ang  sinasabi  ng  dalawang   matanda.

“Ma,  Pa,  una  na  muna  kami  ni  Stephany.  Dadaretso  lang  po  muna  kami  sa  bahay  nila,”  nakangiting  sabi  ni  Zack  na  ngayon  lang  sumagot  simula  pa  kanina.  Hinayaan  naman  sila  ng  mga  ito  na  makauwi.  Sumakay  ulit  sila  kay  Alexandra.  Pagkarating  nila  doon  ay  wala  pa  ang  kanyang  Inay  kaya  sinamahan  muna  siya  ni  Zack.  Nakaupo  silang  dalawa  sa  may  labas  ng  kubo  ng  maramdaman  ni  Stephany  ang  titig  ni  Zack.  Paglingon  niya  ay  di  nga  siya  nagkamali,  nakatitig  ito  sa  kanya  na  para  bang  kakainin  siya  nito.  Napalunok  tuloy  siya  bigla.

“H-Hoy,  wag  mo  nga  akong  tingnan  nang  para  bang  kakainin  mo  ko,”  sabi  ni  Stephany  kay  Zack.  Kapag  kasi  pumapasok  sa  isip  niya  na  silang  dalawa  lang  ang  nandito  ngayon  sa  kubo  ay  kinakabahan  siya.

“Parang  gusto  ko  ‘yung  ideya  mo  ah,”  nakangiting  sabi  ni  Zack  sa  kanya  sabay  lapit.  Hahalikan  na  siya  nito  nang  itungkod  niya  ang  dalawang  kamay  niya  sa  dibdib  nito.

“B-Baka  dumating  si  Inay,”  nahihiyang  sabi  ni  Zack.  Kung  tutuusin  kasi  ay  namiss  na  niya   ang  halik  ni  Zack.

“Hindi  iyan,  mamaya  pa  dadating  iyon,”  at  hindi  na  niya  napigilan  pa  ito  sa  balak  na  gawin.

Mabilis  siya  nitong  nahalikan  sa  labi  at  they  shared  a  deep  passionate  kiss.  Iba  iyon  sa  halik  na  ginagawa  nila  noon.  Mas  mainit  kasi  ito  at  mapaghanap ..

Naramdaman  na  lamang  niya  ang  pagsapo  nito  sa  isa  sa  dibdib  niya  at  nagdulot  iyon  ng  kakaibang  karanasan  sa  kanya.  Napakainit  ng  kamay  ni  Zack  at  pakairamdamn  niya  ay  biglang  uminit  ang  buong  paligid  niya  at  pati  na  din  ang  buong  katawan  niya.

Hormones  sabi  niya  sa  sarili.

Hinayaan  niya  na  lamang  si  Zack.  Ikinawit  niya  ang  kanyang  kamay  sa  leeg  nito  at  tumugod  sa  kasing  init  ng  halik  nito.  Unti-unting  bumaba  ang  halik  ni  Zack  hanggang  sa  matagpuan  nito  ang  leeg  niya.  Napaungol  na  lamang  siya.  Ngayon  lang  niya  nalaman  na  sensitibo  pala  ang  leeg  niya.

Naramdaman  niya  ang  pag-angat  niya  sa  kinauupuan  at  naramdaman  na  lamang  ang  paghiga  sa  kanyang  higaan.  Pumasok  pala  sila  sa  kanyang  kwarto  at  mabilis  na  sinarado  ni  Zack  ang  pinto.  Pumaibabaw  si  Zack  sa  kanya  at  nagsimulang  halikan  ulit  siya.  Sa  pagkakataong  iyon,  nabuksan  na  pala  ni  Zack  ang  butones  ng  damit  niya  at  sinapo  ng  kamay  nito  ang  dibdib  niya.  Saka  lang  din  niya  narealise  na  natanggal  na  nito  ang  hook  ng  bra  niya.  Napaungol  siya  ng  sakupin  ng  bibig  ni  Zack  ang  dibdib  niya  dahil  para  mapaungol  siya.  Masyadong  kakaiba  ang  nararamdaman  niya  sa  mga  oras  na  iyon. \

Bigla  na  lamang  niyang  naitulak  si  Zack  nang  marinig  niya  ang  pagsigaw  ng  boses  ng  Inay  niya.  Mabilis  niyang  inayos  ang  damit  at  tinulungan  naman  siya  ni  Zack.  Nang  masigurado  nilang  maayos  na  silang  tingnan  ay  lumabas  sila  ng  kubo.  Nakita  niya  ang  Inay  niya  na  papalapit  sa  kanila.

“I-Inay,  nandito  na  pala  kayo,”  alanganing  ngiti  ang  binigay  niya  sa  inay  niya.  Kung  nagkataon  pala  na  natuloy  ang  ginagawa  nila  ni  Zack  ay  baka  nadatnan  sila  ng  Inay  niya  at  siguradong  magagalit  ito.  Kahit  kasi  alam  na  nitong  magpapakasal  na  sila  ay  hindi  pa  din  kasi  pabor  ditto  ang  sex  before  marriage.

“Oh,  ba’t  ka  namumula  diyan?”  takang  tanong  ni  Inay  Celia  niya.  Nahihiyang  tumingin  siya  sa  ibang  direksyon.

“W-Wala  po,”  sabi  niya.

“Ganun  ba,  o  sige  papasok  na  ako,”  sabi  ng  Inay  niya  sakay  sila  nilagpasan.

Kahit  mag-isa  na  lang  sila  ay  hindi  siya  tumingin  kay  Zack.  Nahihiya  pa  din  kasi  siya  nangyari  kanina.  Nagulat  pa  siya  ng  ilapit  ni  Zack  ang  bibig  nito  sa  tenga  niya  saka  bumulong.

“Nabitin  ako  doon,  pero  babawi  ako  pagkatapos  na  kasal  natin,”  sabi  nito  sabay  ngiti  ng  nakakaloko.  Naiinis  na  hinampas  niya  ito  sa  braso  pero  mabilis  nitong  nahawakan  ang  kamay  niya  at  niyakap  siya  at  hinalikan  ang  noo  niya.

“I  love  you,  Stephany  ..  I  love  you  so  much,”  bulong  nito  sa  kanya.  Tumingala  siya  at  ngumiti.

“I  love  you  too,  Zack  La  Rueta…

 

KANINA pa  natapos  ang  kasal  nila  ni Zack  at  kasalukuyan  silang  nasa  kwarto  kung  saan  sila  magha-honeymoon.  Kinakabahan  siya  dahil  wala  talaga  siyang  alam  pagdating  sa  ganito  at  nahihiya  siya.

Nahigit  pa  niya  ang  hininga  niya  ng  lumabas  si  Zack  mula  sa  banyo  habang  nakatapi  lamang  ng  tuwalya  mula  bewang.  Di  niya  naiwasang  di  hagurin  ang  kabuuan  nito.  Nakapaligo  na  din  kasi  siya  kaya  ito  ang  huling  nag-shower.  Kasalukuyang  nagpupunas  ito  ng  buhok  ng  tumingin  ito  sa  kaya  saka  nakangiting  lumapit  sa  kanya.  Hinila  siya  nito  papalapit  sa  katawan  nito.

“Tayo  na  lang  ang  nandito,  Stephany  ,”  husky  na  bulong  ni  Zack  sa  kanya.  Kinakabahang  tumingin  siya  dito.

“Z-Zack,  w-wala  akong  alam  pagdating  sa  ganito .. B-Baka  madissapoint  kita,”  nahihiyang  sabi  niya  dito.  Tinawanan  siya  bigla  nito  kaya  naiinis  na  hinampas  niya  ito.

“Bakit  mo  ba  ako  pinagtatawanan!  Nakakainis  ka!”  inis  na  sigaw  niya  ditto.  Pinigilan  nito  ang  pagtawa  pero  nakangiti  pa  din  ng  tumingin  sa  kanya.

“Wala,  wala ..  Ngayon  ko  lang  kasi  na-realise  na  virgin  nga  pala  ang  pinakasalan  ko,”  biro  nito  sa  kanya.  Inis  na  binato  niya  ito  ng  nahawakang  unan.

“Ano  naman  kung  virgin  ako!  Kung  gusto  mo  dun  ka  sa  mga  liberated  na  babae,  sila  ang  pakasalan  mo!”  inis  na  sabi  ni  Stephany  saka  nahiga  sa  kama  at  nagtalukbong.  Ano  naman  kasing  nakakatawa  sa  pagiging  virgin?

Naramdaman  niya  ang  pag-uga  ng  kama  at  naramdaman  na  lamang  niya  ang  pagyakap  ni Zack  sa  kanya  saka  ito  bumulong.

“Ano  naman  kung  marami  silang  karanasan?  Eh  ikaw  lang  naman  ang  gusto  ko,”  paglalambing  nito  sa  kanya.  Naiinis  siya  pag  nanlalambing  ito  sa  kanya,  pakiramdam  niya  kasi  ay  nawawala  ang  lahat  ng  depensa  niya  kapag  ganito  si  Zack  sa  kanya.  Lumabas  na  siya  sa  pagkakatalukbong  at   humarap  kay  Zack.

“Bakit  ba  ang  hilig  mong  manlambing?”  tanong  niya  ditto.  Imbes  na  sagutin  ay  hinalikan  siya  nito  at  saka  lang  niya  na-realise  na  wala  na  pala  ang  tuwalya  na  nakatapis  ditto  at  wala  itong  suot  na  kahit  na  ano! Mabilis  siya  nitong  nahubaran  at  nagpaubaya  siya.

Nawala  na  siya  sa  wisyo  nang  maramdaman  niya  ang  paggalaw  ng  kamay  nito  sa  buo  niyang  katawan,  at  wala  siyang  nagawa  kundi  ang  umungol  at  tumugon  dito.  Nang  pumwesto  na  ito  sa  ibabaw  niya  ay  bumulong  pa  ito  sa  kanya.

“Wala  nang  kahit  na  ano  at  sino  man  ang  makakapagpahiwalay  sa  ating  dalawa, Steph.  I  will  always  love  you  no  matter  what  happern,”  sabi  ni  Zack  saka  tuluyang  inangkin  siya.

Iyon  na  yata  ang  pinakamasayang  gabi  ng  buhay  ni  Stephany ,  ang  makasama  ang  lalaking  pinakamamahal  niya…

EPILOGUE

KASALUKUYANG pinagmamasdan  ni  Stephany  ang  buong  rancho.  Simula  ng  lumabas  ang  magazine  na  ginawa  nila  ay  lalong  umunlad  ang  rancho.  Mas  lalong  naging  kilala  ito.  Napangiti  naman  siya.  Halos  5  buwan  pa  lamang  ang  nakakaraan  ng  magpakasal  sila  ni  Zack  pero  marami  nang  nagbago  sa  buhay  nila.

Ngayon  lang  niya  nalaman  na  noong  isang  buwan  lamang  namatay  si  Samantha,  nakipaglaban  ito  sa  sakit  kaya  kahit  papaano  ay  humaba  ang  buhay  nito.  Naging  magkaibigan  sila  nito  kahit  sa  saglit  na  panahon.  Narealise  niya  na  pwede  pa  din  palang  magbago  ang  isang  tao  kahit  na  sobrang  sama  nito.

Magkakasama  na  sila  sa  Hacienda  La  Rueta.  Siya,  si  Zack,  ang  kaniyang  Inay  at  sila  Don  Emmanuel  at   Donya  Mikaela.  Gusto  kasi  ng  mga  ito  na  bago  mag-migrate  papunta  ng  ibang  bansa  ay  Makita  nila  ang  kanilang  magiging  apo.

At  si  Ronald  naman,  paminsan-minsan  ay  dinadalaw  siya  doon.  Noong  una  ay  pinagseselosan  ito  ni  Zack  pero  di  nagtagal  ay  natanggap  na  nitong  magbestfriend  lamang  sila  ng  ipakilala nito  ang  girlfriend  nito.  Masaya  siya  para  sa  kaibigan  niya  dahil  kahit  papaano  ay  nakikita  niyang  Masaya  ito.

Napangiti  siya  habang  hinihimas  ang  medyo  lumalaking  tiyan.  Sobra-sobrang  saya  ang  nararamdaman  niya  at  wala  na  siyang  pakialam  sa  nakaraan  niya.  Ibinaon  na  niya  ang  lahat  ng  sakit  sa  nakaraan.

Nagulat  pa  siya  ng  may  yumakap  sa  kanya  mula  likod  at  hinawakan  ang  kamay  niya  na  nakapatong  sa  tiyan  niya,  napangiti  siya  lalo.

“Alam  mo  kahit  ang  laki  na  ng  tiyan  mo,  ikaw  pa  din  ang  pinakasexy  na  babae  sa  buong  mundo,”  nakangiting  sabi  ni  Zack  sa  kanya.  Humarap  siya  dito  at  ikinawit  ang  mga  kamay  sa  leeg  nito.  Niyakap  naman  ni  Zack  ang  bewang  niya.

“Sigurado  ka  ba  sa  pinagsasasabi  mo  ha,  Mr.  La  Rueta?”  nakangising  tanong  niya  dito.

“Oo  naman,  kailan  ba  ako  nagsinungaling?  Baka  gusto  mong  patunayan  iyan  ngayon,”  sabay  buhat  nito  sa  kanya.  Napatili  pa  siya  sa  ginawa  nito.

“Zack  La  Rueta,  saan  mo  ako  dadalhin  ha?”  kunwaring  pagtataray  ni  Stephany.  Nginitian  siya  ni  Zack  ng  nakakaloko.

“Saan  pa?  Eh  di  kung  saan  ko  dapat  patunayan  ‘yung  sinabi  ko,”  sabi  nito  sabay  halik  sa  kanya  ng  mariin.  Di  na  siya  umangal  ng  pumasok  sila  sa  kwarto  nila.

Sa  oras  na  iyon ,  tanging  boses  lamang  ni  Zack  ang  naririnig  niya…

Editor’s Note

Minor edit lang ang ginawa namin sa kwento ni Marielyn at mabilisan din ang paggawa ng cover dahil sagad na sa deadline ang pag-release ng kwentong ito. Kunsabagay, ito ang unang ebook kung saan mababasa ninyo directly sa TOP ng walang gils at hindi PDF format. Sana ay nagustuhan ninyo ang kwentong ito kagaya ng mga ngiti na ibinigay namin pagkatapos naming i-post ito para sa inyong lahat. *bow*

44 thoughts on “Kung Sakaling Ikaw Pa Rin

  1. Nice and inspiring short story! Hindi bitin. Sakto lng tlaga. Thanks TOP and to the AUTHORS! Keep it up po. God bless.

  2. super ganda!!!!!!! super love it po…
    parang mas ok po pag ganto. pag pdf po kc maxado maliliit po ang letra. maraming salamat po sa free stories at sa convenience n lagi nyong priority para sa mga readers nyo.. thankful ako lagi dahil nahanap ko ang page na ito at proud din dahil kabahagi na ako n ako ng page na ito as a reader. thank u author. . God bless!!
    #nobelangComment hahaha

Leave a Reply