Maybe – 01
“There I was waiting for a chance, hoping that you’ll” tunog ng cellphone ni Icka… ‘ cno naman kaya to…’ sabay tingin sa relo na nkasabit sa tabi ng bed nya. alas tres ng madaling araw, inis na kinuha nya ang cp sa side ng unan nya.
“hi, still awake?, Jake here…”
napabalikwas ako ng mabasa ang message. anong nakain ng lalaking to at biglang ngtext.
“just awaken to ur disturbing text” reply ko.
“sorry.. just want to say hi” agad nyang reply.
aysus.. at may masama ngang nakain ang jake na to..usal ko
“u alredy said hi,,can i slip now?” ani ni icka
“no….” jake
“then what?” reply ko ulit
” can i see u?” si jake
“ok ka lang? 3 am n kya at nasa manila ako, kaw nmn eh nasa province natin noh!” mbilis kong tipa sa keypad ko then sent.
” i can go in ur place..just tell me when” mabilis din nyang reply.
” Jake, can u pls. text me later, maybe after 8 am..bcoz im tired from work and realy need to sleep” mataray kong reply sa knya dhil pumasok sa utak ko n bka ng gugudtym lang to.
“ok,, then expect my text at exactly 8:01 am” asar talo nyang reply.
hay…napabuntung hininga ako..si jake ang ex bf kuno nya nung college days sya. Ex b kuno….bka ex-MU,,oo un ang right term dun. para lang kming mgbarkada nun pero parang mag-on. No commitment ika nga. Pero dumating sa puntong na inlove ako sa kanya,, at nasa stage naman sya ng seryosong panliligaw sa childhood sweetheart nyang dumating buhat sa London. Iniyakan ko sya ng matindi pero di ko pinakita sa kanya na affected ako. Lalo na sa barkada, ayaw ko ng pulain ako ng tukso. Pero pansin ko, kapag nasa tambayan ako di nila binabanggit si jake. marahil respeto sakin dhil nga alam nilang may Charise na si jake. Bago ako lumuwas ng maynila ngkausap pa kami ni jake pero hindi sa tambayan namin. Sa isang dike sa kabilang barangay, ” bakit dito pa tyo mag uusap”? nauna sya ng pagdating sa lugar. “para walang istorbo” umupo xa sa batuhan. hinila ang kamay ko at pinaupo sa tabi nya, mejo dumistansya ako sa kanya. ” bakit?”nahalata nya at nagtaka. dati rati kasi hihilig pa ako sa shoulder nya. “wala na ata ako karapatan” mahinang usal ko. ” c’mon…Icka,, you’re still my Icka…” hinila nya ulo ko at pilit pinapahilig sa shoulder nya, pero ngmatigas ako.
“ok, bkit mo ko niyaya dito?” simula ko. “pwede naman tayo mg usap sa tambayan….” “no…alam kong di ka magiging komportable dun” awat nya sa pagsasalita ko. Totoo un, kahit tanungin ako ng tanungin ddoon ni jake di ako makaka pagsalita ng totoo, kung alam kong may makakarinig. Lahat ng isasagot ko ay siguradong taliwas sa nararamdaman ko o di kaya ay kung ano lang ang dpat at tama.”
“ok, ano pag uusapan natin” ulit ko.
“aalis ka raw? mag oojt ka sa maynila sabi ni karen.” si karen isa sa barkada namin.
“oo” maikli kong sagot. Gusto kong humilig sa kanya pero pinipigilan ko. Nasasamyo ko ang amoy ng pabango nya pero pinatatatag ko ang sarili ko.
“un lang”? napaharap ako ng tingin sa kanya.
“what do you mean ‘un lang’”
“Icka, explain to me please why are you leaving?” kita ko sa mata nya ang sakit ng loob.. NO… sigaw ng utak ko..bakit nman siya masasaktan, may charise na nga siya eh.
Pero sinagot ko pa rin ang tanong nya. “mag OOjt nga ako” binalik ko ang tingin ko sa tuyong dike. “pero bakit sa maynila pa? akala ko ba mg mamaynila ka kapag mgtra2baho kana. pero ojt lang un.” naalala pa pala nito ang sinabi nya noon.
“naku jake, ano kaba..” pilit kong pinasigla ang tinig ko. “mas magandang mag ojt dun dahil after kong mg graduate madali nakong makakuha ng trabaho dun.” un ang explain ko sa lahat ng ngtatanong kung bakit dun pa ako mg oojt. pero sa loob ko, di ko kayang makita si jake na kasama c charise. kailngn kong lumayo for the sake of friendship namin. Though masakit ang loob ko sa kanya at hindi ako nghingi ng explanation nya about charise, ayaw kong mgpakamartir.
“but…i’ll miss you” sambit ni jake..
“hahaahahha” ewan kung napansin nya na plastik ang tawa ko. “jake naman wag ka na ngang mambola. ”
“if i know masaya kna ngyon..malaya mo ng maisasama ang sweetheart mo sa tambayan..without thinking na baka makahalata sa.’ “sa ano?” putol nya sa kin. “sa sa sa…..ay ewan..” di ako makahagilap na tamang salita.. oo nga ano nga ba sila? ”
“shit” konting daing ko sa sarili ko. “ok, for once magkalinawan nga tyo” di ko na kya ang pagpipigil ko.
“icka,,,what do you mean?”
naku ang sakit talga..bakit ba napaka insensitive mo jake..nasa isip ko.
“ano ako sayo, jake?
“huh…?
naghahanap ng sasabhin ang huli.
“Ok, Icka… ano ka sakin? ka-kaibigan kita, since magkakilala tayo ikaw ang pinakamalapit na babae sakin sa buong barkada. you’re precious to me, you’re special and you’re the one who understand me a lot more…” then huminto sya.
naghintay ako kung ipagpapatuloy nya ang sinasabi nya. pero wala natahimik na sya.
ang sakit talaga…para sa lalaking to wala sa kanya ang namagitan sa knila sa loob ng mhigit isang taon. ano bang dapat itawag sa ngdaan sa knila.. sabay silang pumasok sa school, pagpunta sa tambayan. kpag di naman sila ngkasabay at magkatext sila. at ano ang madalas nilang pagtakas sa grupo para lang umakyat sa tree house sa clubhouse. Na kung saan madalas siyang halikan at yakapin ni jake dahil walang nakakakita. at para sa knya ngyon mgkaibigan lng sila. na pinaka malapit lng syang babae sa kanya sa grupo. ang tanga nya kasi bakit hindi nya nilinaw ang estado nila jake. pero argumento nya sa mga kaibigan kapg tinatanong kung bakit hindi malinaw kung sila nga o hindi dahil bakit sya ang mgtatanong, smantalang siya ba ang lalaki. kapg si jake naman ang tinatanongtungkol sa knila, tipid na ngiti lang ang sagot nito. Hinayaan lang nya si jake at di ngtanong dahil para sa kanya din naman importante kung meron o wala silang monthsarry katulad ng mga ibng mg nobyo. pero ngyon siya ngkamali. ngayon parang siya pa walang karapatan kay jake laban kay charise. kahit di pa nito siya pinapakilala, alam nya ang nangyayari sa dalawa dahil an rin sa kwento ni karen.
“icka” di na nya napansin na nakayakap na si jake sa knya. Napasinghap ako..angbango talaga ni jake kahit napgpawisan na sa paglalakad knina papunta sa dulo ng dike.
Hinayaan ko lang siyang nakayakap, nasa isip ko mamimiss lang nya ako kaya siya ngkakaganito. marahil di sya sanay na malayo sa knya. then may naramdaman akong mainit na likido sa likod ko.
“jake, why?” kumalas ako sa yakap nya.
“Icka naman, mahalaga ka sa kin, di ko maimagine na wla ka sa tabi ko” sabi ko na nga ba at un ang naas isip nito. shit ang sakit talaga. companion lang talaga ang tingin nya sakin. siya nga di ng entertain ng manliligw dahil kay jake,,,or better na sabihin na walang nag lakas loob manligaw dhil ang buong akala ay sila ni jake.
Kailangn kong maging matatag sabi ko, napapahiya na ko sa barkada at sa sarili ko, kaya kailangn mghiwalay kmi ni jake na may dignidad pa ko sa next na pagkikita namin.
“alam mo aalis lang ako panandalian lang. 2 months lang siguro, then balik dito sa atin. dont worry may mag aalaga naman sayo dba.. di mo nako kailngn.” mariin kong cnabi ang huling kataga ko.
“shhh…icka, iba ka, iba sa charise…” tumayo ito.
“charise is like a trophy to me, matagal ko na syang gusto since bata pa kami. at sa murang edad namin noon nabasted ako sa knya. ngyong bumalik sya, nabigyan ako ng pag asa sa feelings ko sa knya…”
ayaw ko ang naririnig ko kaya’t ako na ang tumapos, “naku dont explain it,” wala nmn tyo relasyon, nasa loob ko. ” just be happy and go on with your life, wag moko iintindihin. i’ll be ok in manila and magkakaron pa rin naman tayong kominikasyon…anjan ang celphone, emails, friendster and etc…”desidido na syang tpusing ang usapan nila. “kailngn ko na umuwi, dpa tpos impake ko..” tinayo ko na ang bike ko at sinakyan.
pinigilan ako ni jake sa braso, “please wag ka muna umalis, alam ko galit ka kita ko sa mata mo,,, u need to know something.” “wala nah jake, i heard everything and it came from you. sabi mo nga we are friends, so we will still have communication. ”
bigla ako kinabig ni jake at hinalikan sa labi…ang tamis nya talgang humalik, katulad ng dati gumanti sya. ganito din nya kaya halikan si charise? sa isiping yun, naitulak nya si jake. at mabilis na pinedal ang bike. Dinig nya ang sigaw nito pero di sya lumingon, ayaw nyang ipakita dto ang pagluha nya. ayaw nyang mgpaka aba sa harap nito. Kung sanang isigaw ni jake na mahal siya nito kaht amerika pa ang tungo nya di sya tutuloy. pero nabigo siyang marinig ang inaasam asam
aws, maybe..
Hay. Nakakarelate ako. Iyang-iyan din ang dialogue sa akin ng ex-MU ko.
Aabangan ko itong kwento mo.
hmmmmm nka2relate ako. Sana mabuo kgad ung kwen2..
hmm..maybe huh? hmmm..may ganitong scene kami nung 4th year. nakakarelate ako.hehe..maganda yung story kaya lang bitin.
para akong nagbabasa ng lovestory sa cellphone.haha.
maybe 3 na!
hehe, masyadong ma-drama ang istoryang ito. lolz. can’t wait to see the end result
hmppp
kakarelate
hmp
hate ko ung may ka M.U ka tapos naudlot lang…….
there’s no such a thing as ex-MU. para lang un sa mga talunan. either naging kayo or di naging kayo. wag ng magpantasya na nagkaroon kayo ng something ‘profound’ na kailangan pang bigyan ng term. kung walang nangyari sa MU. just move-on to the next romanse. ex-Mu. wat bull$hit.
ouch..
well as far as i know there is such thing as MU… for what reason do u thing the term “MUTUAL UNDERSTANDING” is for if it doesn’t exist? yes it exist jek jek… well maybe not for u but for others maybe… its juz that MU is a kind of relationship that doesn’t have that much committment like the real BF-GF relationship… =) peace out
me k MU n nga, MU p rin b s kabila? di kaya 2 timer twag don..
aiii nakuu nakakarelate ako sa story na2 but the bad thing ako nasa london na aq at haii wala na kami ngaun…
MU AYAW KO NG TERM NA YAN!!!! HHHMMMMFFFF
awww.ang hirap basahin…
di nman po toh text message..=├
foo: i agree.
sakit nmn nun.. ;( nkarelate aku.. huhu.. ;(
awww! hirap talaga pag d mo alam status mo sa isang tao.. =(
It’s painful to read. Not because I could relate but because the story had violated a lot of rules of story writing. Punctuations, capitalization of first letters of a sentence and of names, and a lot of intentionally misspelled words. Instead of immersing myself to the story, I kept on noticing each and every mistakes thus, reading was difficult. I noticed that in the later chapters, these I mentioned were fixed but this chapter should also be edited.
A huge part of story writing is having the heart to edit your own work. No matter how good your story is if your readers lose interest because of delivery, then your good story will be wasted. Delivery is very important.
“ok, bkit mo ko niyaya dito?” simula ko. “pwede naman tayo mg usap sa tambayan….” “no…alam kong di ka magiging komportable dun” awat nya sa pagsasalita ko. Totoo un, kahit tanungin ako ng tanungin ddoon ni jake di ako makaka pagsalita ng totoo, kung alam kong may makakarinig. Lahat ng isasagot ko ay siguradong taliwas sa nararamdaman ko o di kaya ay kung ano lang ang dpat at tama.”
*During a dialogue, please separate each of the character’s lines. Don’t place everything under a single paragraph. //
sakit ng loob
*I believe it’s sama ng loob //
bigla ako kinabig ni jake at hinalikan sa labi…ang tamis nya talgang humalik, katulad ng dati gumanti sya.
*You started the story under first person Point of View through the use of ‘ako’ and ‘ko’ but later you used ‘niya’ and ’siya’ for the heroine which is for third person Point of View. Just use one type of POV. If you read carefully, combining this two POVs would make the narrator and the heroine as two distinct characters and not one and the same. //
e.g. ang tamis nya talgang humalik, katulad ng dati gumanti sya
If translated in english it would be:
‘He’ was such a sweet kisser and like always, ‘he’ returned the titillating act.
*He returned a kiss to his own lips. //
*You’re correct in using niya for the guy but using siya for the heroine is wrong. It should be ‘ako’.
The reason why it’s both ‘he’ is because ‘niya’ and ’siya’ are for other characters under first person POV. ‘Ako’, ‘ko’ and ‘akin’ should be the words for the heroine if the author would use First Person POV. //
“icka” di na nya napansin na nakayakap na si jake sa knya. Napasinghap ako..angbango talaga ni jake kahit napgpawisan na sa paglalakad knina papunta sa dulo ng dike.
*Under this paragraph, the narrator and the heroine became two distinct characters again. You used ‘kanya’ for Icka and then you followed with ‘ako’. It’s like from a distance ‘ako’ saw Jake embracing Icka and ‘ako’ was the one who smelled him and not Icka. They became separate entities. //
It would be better if – Hindi ko napansin na nakayakap na pala si Jake sa akin. Napasinghap muli ako, paano ba naman kasi, ang bangu-bango niya talaga kahit na pinagpawisan siya sa paglalakad kanina.
There are a lot more but I would leave them to you. Know that my comments are not meant to discourage you from writing, these are intented to encourage you to grow. Have the heart to edit this manuscript so as not to put your passion to waste. Your story is not bad, the problem lies on your delivery.
I also highly recommend that you need to adapt yourself in writing under third person point of view. It’s actually easier and you won’t have any problems about what proper pronouns to use. (niya, siya, nito, ito)
Good luck! Thank you for sharing your story. May all the barriers be cleared.
foo: thanks sa comment kite! siguro, one word na lang, may ’sentimental’ value kasi ang first two chapters na ito para sa amin. fyi lang, isa ito sa mga naunang stories ng TOP nung mga panahong nagsisimula pa lang kami. but still, grateful ako sa comment mo, haba nun ah
@Kite Iris
I see. My apologies for my ignorance, Foo. But if it’s not too much to ask, you could at least make an obvious note for explaining the sentimental value of the first two chapters for the readers to read when they click this link. It would also save not only the author’s but TOP’s credibility. Keep up the good work. ^.^
foo: *turo sa authors note/last chapter ng maybe* actually, nakalagay na siya dun. hehehe.
thanks foo for considering my story…actually i didn’t asked TOP to pursue the publishing. Thanks for the publishing and and also for the people who commented. Either good or bad comments, thanks. Let me think if i will write again.
foo: hehe, that’s the spirit. we’re only here, waiting for you. take care!
huwaw! galeng ni ms.kite iris! nagenj0y ako s c0mment slash tut0rial les0n nya.hehe hmmm dami ako natutunan..harhar
outch…
bakit naman po shortcut mga spellings..
foo: kasi po unedited yan nung pinasa sa amin nuon. try finishing the story, you will see a big difference
nakakarelate ako..hehehe…I went here in America a year ago,,I’m in my freshmen year when my family decided to moved here,..ganyan na ganyan ang turingan namin ng EX-MU ko,,he courted me for two years and I didn’t say yes..Iloved him, he knows that..but I’m not sure knung totoo kasi sabi nila may gf daw sya..sya din ang isa sa mga reason ko bakit pumayag akong umalis,,nasasktan kasi ako…its like…nakamamatay..so I decided..we talked..he said the same thing..but kong sinabi pa nyang mahal nya talaga ako..kahit America pa yun..hindi ako tutuloy…
wao katuwa naman .. hm .. hirap kapag MU lng no .. huhuhu .. so sad .. gRr .
hmm..i agree…,gravehhh..huhuhuhhu..im experienced just last year..just coping up right,,.though we still are friends…
Leave your response!
You must be logged in to post a comment.
Maghanap ng Istorya
Pagbotohan at Survey Natin!
Maging Fan Namin!
Kumonekta sa Google Namin!
TOPPER Ka Nga Ba?
Mga Istorya
TOP Kalendaryo
Arkiba Namin
Share Us!
Daily Clicks!
Click pets to level them up!
Pakainin si Fooxy!
"Enge aku candy!"
Makipaglaro kay Eggie!
Palakihin ang bahay natin!
Sponsor Namin
Alyansa Namin!
Sundan Kami
TOP Chatbox
Bagong Lathala
Komento Ngayon
About TOP
User Panel