CHAPTER 12 – I Meant It When I Said “I do.” (END)
NAPABUNTONG-HININGA si Earl nang tuluyang maiparada ang kotse. Wala sa loob na napahawak siya sa dibdib. Pakiramdam niya’y namamaga ang loob niyon at nahihirapan siyang huminga.
Mahigit isang buwan na siyang umuuwing mag-isa sa bahay na walang sinumang dinadatnan. Everyday is like a torture… It’s unbearable. And he’s deeply surprised that he is still breathing up to this moment.
Napatitig siya sa parking lot. Tumaas ang sulok ng labi niya nang maalala ang galit na mukha ng babaing siyang palaging laman ng puso’t isipan niya. He can’t believe she actually kicked the bumper of his car. Didn’t she even think it was made of steel? Natawa siya ng wala sa oras. Typically Veronica.
Saka siya natigilan. And just as he knew it, he was filled with emptiness again. Mabigat ang paang tinungo niya ang unit. Dapat masaya siya. His mother’s well. And his Dad is taking care of her. She recovered fast. And he never saw his Mom and Dad that happy. He should be celebrating. Nakaya din niya ang pamamahala sa kumpanya sa kabila ng lahat ng problemang dumating sa kanya. His Dad’s so proud of him.
Pero bakit nagtutumining sa puso niya ang kahungkagan? Bakit ba kapag si Veronica ang nawala, kahit kailan hindi mapupunan ng kahit na anong saya ang lungkot na nararamdaman niya?
He can only be glad that she’s well. She’s in good health. She’s fine. And she doesn’t need him. May kumurot sa puso niya sa huling naisip. Kumusta na kaya ang asawa? She might have moved on… while he was left behind.
Muli siyang nagpakawala ng buntong-hininga nang mapatapat sa pinto ng unit. He should give this up. The whole place reminds him of her. How can he move on? Besides, igi-give up naman talaga niya ang unit na ito. The house he built for his family is finished. He just needed a wife and he’ll move in.
A wife…
Napaatras siya bigla. Nagulat siya nang makitang bumalik sa dati ang ayos ng bahay. It was like his bachelor’s pad again. Wala na ang nakasabit na wedding picture nila. Bumalik na ang painting na nakasabit doon dati. Ngunit mas natigilan siya nang makita ang asawa papalabas ng silid. Naka-t-shirt at maong pants ito. Walang make-up. Nakapusod ang mahaba nitong buhok at may ilang hiblang naka-ipit sa tenga nito. She looked lifeless… but she’s still beautiful. Nakatuon ang atensiyon nito sa hawak na listahan.
How he missed her…
Kung ilang minuto siyang itinulos sa kinatatayuan, hindi niya alam. Tinitingnan niya ang bawat galaw nito. Ang bawat paghinga, ang pagkibot ng bibig, pagkurap ng mata, ang pagkunot ng noo. Saka bigla itong nagtaas ng tingin at natigilan nang makita siya. Walang sinumang gumalaw sa kanila. Nakatitig lang sila sa isa’t isa.
“I-I put things back, as promised.” anito saka unang nagbawi ng tingin. “I’ll send someone to pick up my stuff. And…” Napalunok ito. Saka tiningnan siya ulit. “I’m setting you free, Earl. It’s officially over now. Hindi na natin kailangang magpanggap. I already consulted a lawyer and he’ll bring the annullment papers tomorrow. I’ll just keep you posted. I’m done here.” Dagli itong naglakad papunta sa pinto. Nilamapasan siya nito na hindi man lang siya tinapunan ng tingin.
“Annullment?” parang punyal iyong tumarak sa dibdib. Napasunod ang tingin niya sa asawa. Gusto niyang kumustahin ito. Gusto niyang malaman kung totoong okay ito. Kung galit pa ito sa kanya… Kung kaya ba nitong patawarin siya. Kung pwede niya itong yakapin ng mahigpit sa sandaling iyon.
“Yes, that’s what you want, right?” anitong napalingon. Nakikita niya ang paghihirap sa mukha nito bago muli siyang tinalikuran.
Matagal bago siya nakasagot.
“When I said my vow I meant it,” mahinang sabi niya.
Natigil ito sa paghakbang at muling napalingon sa kanya.
“I have to go.” anito’t tumalikod.
“Di mo ba ako narinig?” may desperasyon sa tinig niya.
Natigilan ulit ito sa paghakbang.
“I meant it when I said I do.” aniyang pigil-pigil ang paggaralgal ng tinig.
Nilingon siya ulit at nag-uunahang pumatak ang luha sa pisngi nito. Saka ngumiti ng mapait. Pakiramdam niya’y may kung ano’ng bakal ang pumipiga sa puso habang nakatitig sa asawa.“Why are you doing this Earl? Why do you always touch where it hurts me most? Nasasaktan ako! So please, let’s end this! Alam ko na ang lahat. I knew why you married me. I knew it from the very start. Dahil gusto mong makaganti. Dahil gusto mong araw-araw akong makitang nasasaktan. Dahil gusto mong araw-araw kong pagdusahan ang kasalanan ko sa’yo. Nagtagumpay ka naman, di ba? Araw-araw kong pinagbabayaran ang lahat ng sakit na naramdaman mo noon. Lahat-lahat! Ang masakit, ang tanging kasalanan ko lang ay minahal kita ng sobra-sobra!” anitong napahagulhol.
Hindi makapaniwalang napatitig siya sa asawa. Elaiza had said it before ngunit hindi niya ito kayang paniwalaan. Ngayong kay Veronica na mismo nanggaling ang mga katagang iyon, hindi niya alam kung ano ang pwede niyang maramdaman.
“Yes, from the very first time I saw you, I loved you! At dahil sa pag-ibig na iyan kung bakit pinili kong iwanan ka. Dahil ayokong masaktan ka. Dahil mas matitiis kong ako ang masaktan kesa ikaw! But I’m tired of hurting, Earl. I just want to let go. Pagod na akong masaktan…” anito sa pagitan ng hikbi. “Pagod na pagod na akong mahalin ka. Ayoko na.” Umiiling-iling ito. Patuloy ang pag-agos ng luha.
Mabilis niyang nilapitan at niyakap ang asawa ngunit tila napasong nagpupumiglas ito.
“Veronica -”
“Save it. I don’t want to hear any of those lies anymore.”
“You got it all wrong. Let me explain… Honey, I’m so sorry. Please let me explain–” tinangka niyang yakapin ito ulit ngunit ganun na lang ang pagpupumiglas nito.
“Let go of me!” sigaw nito. “I don’t need your explanation, Earl. And I won’t believe it!” anitong umiling-iling. “I will never believe it.” mariing sabi nito. “I don’t want to see you ever again. And I mean it.” anito saka mabilis na pinihit ang seradura ng pinto at patakbong tinungo ang elevator.
It was like his first heartbreak. Para siyang nawalan ng lakas. Gusto niyang tumakbo para pigilan ang asawa ngunit tila bakal ang mga salitang binitawan nitong nakakabit sa paa niya. Naramdaman niya ang mainit na likidong pumatak sa pisngi ngunit hinayaan niya iyon. Bakas ang pinalidad sa boses nito. She might have loved him… but now, she doesn’t want him anymore.
One thing was sure, he will never heal.
NAG-IIMPAKE si Veronica sa mga gamit nila ng Daddy niya.
“Are you sure about this, hija?”
“Yes, Dad.” aniyang pilit ngumiti. “I’m sure we’ll be okay when we get back to the States. Mas gagaling kayo doon. At mas magiging maganda ang buhay natin.”
“I sure will support you hija… But someone wants to see you before you make any decision.”
“If it’s E-”
“It’s not Earl.”
Takang napatingin siya sa ama.
“She’s waiting at the living room.”
Nagtatakang bumaba si Veronica mula sa silid. And there was this lady. Kahit matagal na panahon na ang nakakaraan, kilala pa rin niya ito. Pamilyar sa kanya ang tayo nito, ang buhok, ang mga mata at ilong.
“T-Tita Sandra?”
Tumango ito. “Naaalala mo pa pala ako, hija.”
“Akala ko nasa Australia kayo.” Lumapit siya rito’t niyakap ito ng mahigpit.
Hindi ito gumanti ng yakap. Nakatingin lang ito sa kanya.
“May problema ho ba?” aniyang binitiwan ito.
“My son…” bumakas ang lungkot sa mukha nito. Pakiramdam niya’y hinahalukay ang laman-loob niya habang nakatingin sa mata ng kaharap.
“He’s going through tough times again.” dagdag nito.
Bakit? Dahil ba sa pagbubuntis ni Bianca? Masyado bang maselan ang kalagayan nito? O dahil nakonsensiya na ito sa ginawa nitong pagpapasakit sa kanya?
“We all are going through hard times Tita.. I’m sure, Earl will recover from it.”
“Do you really mean it, Veronica? Do you care even just a little about my son?”
Ngumiti siya ng mapait. “Even if I did, it won’t mean anything to him Tita. The best thing I can do now is leave him. And let him live the life he really wants.”
“No offence, Veronica. But I didn’t like you to be my son’s wife.”
Pakiramdam niya’y namilog ang ulo sa narinig.
“That’s okay Tita. I’m not his wife now… I never was.”
“Please do not interrupt me,” anitong tinitigan siya ng husto. ”As I was saying, hindi kita gusto para sa anak ko. And it was because I did not like your mother. Why does it have to be you? My son deserves better. I knew you were the one he fell in love with for the first time. I liked you before at alam mo yan. But I hated you so much when you left him in pain. It took him a lot to move on. Alam ko kung gaano kasakit dahil buong buhay ko, patuloy akong umaasa sa pagmamahal na hindi kailanman naging akin. I hated you and I wanted you to stay out of my son’s life.”
Nakagat ni Veronica ang labi para pigilan ang nag-uumalpas na emosyon. Humulagpos ang luhang pinipigilan niya. Why does it have to hurt? Wala na sila ni Earl di ba? She doesn’t have to care what his mom would say. Dahil yun naman talaga ang gagawin niya—ang magpakalayo-layo ng tuluyan.
“That won’t be a problem, Tita. I’m leaving him for good.”
“Hindi pa ako tapos.” anito. “Much more, I want him to stop hurting. I want him to be happy again. To hear him laugh. To see him live his life again, And it would do no good if you’d go away. So,” bigla’y lumuhod ito sa harapan niya. Nagbago ang ekspresyon ng mukha nito. She looks as if she’s about to cry. “I’m begging you to stay. Please stay. I can’t bear to watch him wasting his life again. Kahit hindi mo na siya mahalin… just stay with him.”
May kung anong dumukot sa puso niya. “T-Tita, please.” Tinangka niyang patayuin ito mula sa pagkakaluhod.
“I won’t get up until you say you will.” Tuluyang nalaglag ang luha sa mga mata nito. “I love my son so much, I’d do anything just to see him happy again.”
Kahit anong gawin niya’y hindi ito tatayo. Wala siyang ibang nagawa kundi ang mapaluhod paharap dito.
“Tita, do you know how much I love your son?” aniyang pigil ang paghikbi. “Do you know how much painful it is for me to leave? Ayokong iwan siya. Pero pagod na akong masaktan. He loved me before. But he hated me so much now. What more can I do?”
“He tried to hate you… but he failed.” nagpapaunawang sabi nito.
Matagal bago rumihistro iyon sa utak niya. Nagugulumihang napatitig siya sa kaharap. Nakita niya ang unti-unting pagliwanag ng mukha nito.
“So, you love him still? Enough to make you stay?”
“He doesn’t want me, Tita. He has Bianca already and they’re going to have a baby. Where would I be?”
Mas lalong lumuwang ang pagkakangiti nito saka tumayo. Hinila siya nito para makatayo. “How silly of me begging…” anitong pinahid ang luha sa pisngi. ”You are definitely in love with my son and you cannot deny that. And you are not leaving until you talk to him.”
“For what, Tita? I’ve heard enough. Pinakasalan lang niya ako para gumanti sa akin. Ayoko ng masaktan ulit.”
Hinaplos nito ang buhok niya. “I’m so sorry for your pain, hija. My son is not a good talker. He rarely shows his feelings. You misinterpreted something. Bianca is my psychiatrist.”
Kumunot ang noo niya.
“And she is not pregnant,” dagdag nito. “I have been lost for two years, Veronica. I had deep emotional trauma and I wasn’t able to control myself. I brokedown and I wasn’t able to speak. Earl took care of me. For two years, I was like that. I wasn’t me… and just a month ago, I was in coma. They thought I will never wake up. Earl never gave up on me. That’s why I won’t give up on him, too. I’ll do everything to make you stay. ”
Parang matagal bago tumimo sa utak niya ang sinasabi ng kaharap. So… Bianca’s not pregnant. They were never together. And those late nights she was so worried and jealous were actually spent with his mom. Parang di siya makapaniwala. So there was no point of being jealous.
But why the hell he called out her name when they made love?
“Pagbibigyan ko po ang hiling ninyo, Tita. But I won’t assure you of anything. I’m still ready to leave tomorrow.”
Ngumiti ng pagkatamis-tamis ang ginang at niyakap siya ng mahigpit. “Thank you, hija. That’s fair enough.”
“I HEARD you didn’t come home last night.” aniya habang nakatingin sa asawang subsob ang konsentrasyon sa papeles na nasa harapan nito.
“There was no one at home.” galit na sabi nito pagkuwa’y kumunot ang noo saka unti-unting nag-angat ng tingin.
“I can’t leave without asking you something,” aniya. Gusto niyang sugurin ng yakap ang asawa. Akala niya’y handa siyang iwanan ito. Ngunit napagtanto niyang mas gusto niyang manatili at masaktan kesa lumayo at piliting makalimot. “About Bianca.”
His jaw moved. Mataman siyang tinitigan saka umiwas ng tingín. “What about her? Will it make you stay if we talk about her?” anitong yumuko. “If you have to leave, you have to leave now. Or else-”
“Why did you call out her name when we made love?”
Nang mag-angat ito ng tingin ay namumula ang ilong at mga mata nito.
“I need you to tell me.” mariing dagdag niya.
“Because I thought it was her. I thought I was making love to her.” mahinang usal nito.
Nasaktan siya sa narinig. She shouldn’t have come here. She should have gone straight to the airport.
“Because I knew it would be impossible for you to love me that way. I was drunk, Veronica. And I knew that I was. And even if I thought it was Bianca, I was seeing you. I was making love to you. I had to say her name so she won’t be hurt. But I was wrong… It was really you. And I felt like hell for hurting you that much.”
Nakagat niya ang pang-ibabang labi. So, he loved her then?
“I guess that’s all I need to hear.” aniyang pigil ang paggaralgal ng tinig.
“Just leave, Veronica. Now.” anitong yumuko. Ngunit imbes na tumungo sa pinto’y lumapit siya sa kinaroroonan nito.
“H-Hey.” kinagat niya ng mariin ang labi. “Are you crying?”
“No.” mabilis na sagot nito sabay marahas na napahilamos sa mukha.
“Aren’t -” napalunok siya. Tila umakyat ang puso niya’t bumara sa lalamunan. “Aren’t you gonna kiss me goodbye?”
Tingala siya nito. His eyes were red and he’s been trying hard to sound okay. “Why do you always do that?” anitong pumiyok ang boses.
“Do what?” aniyang naramdaman ang pagpatak ng mainit na likido sa pisngi.
“Making me kiss you when I don’t want to.” angil nito.
“Why do you not want to?”
Tumayo ito at hinawakan ang magkabilang balikat niya.
“Don’t you ever understand Veronica? I don’t want to kiss you beacause I know I will never stop. I will always hunger for your kisses and a day or two will never be enough! Do you have a single a idea how much torture I’m going through everytime I’m near you? If I’d be cruel enough, I’ll put you in chains so you can’t leave! Is that clear to you?!”
“Do you love me Earl?” aniyang nakatitig dito habang nag-uunahang pumatak ang luha.
“Why would you want to know?”
“For God’s sake it’s just a yes or no.”
“I told you already, I meant it when I said I do. And it means I love you!”
Sukat sa narinig inabot ang labi sa asawa. Isinalikop niya ang dalawang kamay sa batok nito’t buong higpit itong niyakap. Ipinaramdam niya ang pangungulila niya rito sa loob ng mahigit isang buwan na malayo sila sa isa’t isa.
“God, I missed you so much,” aniyang hindi napigilan ang paghikbi at ibinaon ang mukha sa dibdib ng asawa. Ramdam niya ang bilis ng tibok ng puso nito. Niyakap siya nito ng mahigpit at inilapat nito ang labi sa noo niya.
“Oh, Veronica.” anito saka muling sinimsim ang labi niya. Tuluyan siyang nagpaubaya rito. He kissed her with the gentlest motion that made her heart ache. “You made a mistake about coming here.” anitong pilit pinapatatag ang boses. “It’s either you’re staying or you’ll have to take me with you, honey.”
Mas hinigpitan niya ang yakap sa asawa.
Hinawi nito ang buhok na nakatabing sa pisngi niya. At sinapo ng dalawang palad ang mukha niya. “I’m sorry… inaamin ko, sinasadya kong saktan ka. But I ended up being wounded. I never thought that hurting you would bring me the most painful kind of pain. I just realized that I love you so much, Veronica. Hindi ko lang magawang aminin sa’yo. Dahil ayokong masaktan ulit.”
“I thought I died when you left… Ngunit nang dumating ka ulit, nagsimula ulit tumibok ang puso ko. I thought my heart died already. It didn’t. It just went with you. At nang dumating ka ulit, muli mong ibinalik sa akin ang puso ko..ang buhay ko. The thought of you leaving me again is killing me… I barely survived the first heartbreak. I won’t be surprised if I die the next.”
Nagsimula ulit maglaglagan ang luha sa pisngi niya. Pilit niyang pinakalma ang sariling hikbi.
“I love you so much, Earl. How can I not forgive you? I’ve hurt you before at alam kong kailangan kong pagbayaran ‘yon. I’m so sorry. Natakot ako sa maaring gawin ng Daddy sa’yo. It was the most painful decision I’ve ever made. Patawad kung nasaktan man kita ng husto.”
Inilapat nito ang daliri sa labi niya.
“I’m sorry, too. I’m sorry you had to suffer because of me. Patawad kung nakakapagod mahalin ang isang tulad ko.”
“Kahit napapagod na ang puso ko, tumitibok pa rin. Para sa’yo pa rin.”
“Does that mean you’re not leaving?”
Ngumiti siya.
“Yes… I’m staying because I can’t bear living a life without you.”
Niyakap siya nito ng buong higpit. Saka nakangiting naluluhang hinarap siya.
“I’ll make it up to you, honey. I’ll do anything to make everything right.” Pinahid nito ang luha sa pisngi niya saka kinintalan siya ng halik sa noo, sa magkabilang pisngi, sa ilong at muli, inangkin nito ang mga labi niya. Buong puso niyang tinugon ang halik nito. Kung gaano katagal ang halik na iyon, hindi niya alam. Habol nila ang hininga nang maghiwalay ang labi nila.
Earl smiled at her causing her insides melt. Bigla itong lumuhod sa harapan niya.
“I’m not prepared for this. There should be flowers and candles and music. But just, bear with me honey.” Nagtatakang napatingin lang siya sa asawa. nahigit niya ang hininga nang may kinuha itong maliit na kahon sa bulsa at binuksan iyon sa harapan niya. “Will you, Veronica Marie Sandoval marry me? For real?”
Pakiramdam niya’y malulunod ang puso sa sobrang kaligayahan habang nakatunghay sa singsing at sa mukha ng lalaking pinakamamahal niya.
“Of course, Earl. I will marry you for real!” masayang sagot niya at niyakap ito ng mahigpit. Isinuot nito sa kanya ang singsing at muling nagtagpo ang mga labi nila.
This time, it will be for real… and it’s gonna be forever.
***The End***
Author’s note:
Gusto kong ipaabot sa inyong lahat ang aking taos-pusong pasasalamat sa inyong pagsubaybay sa kwento ni Earl at Veronica. Unang pagkakataon ko pong magbahagi ng aking akda at ako’y lubos na nagpapasalamat sa inyong mainit na pagtanggap. Nawa’y nasiyahan kayo sa nobelang ito.
Sa TOP family, salamat sa pagkakataon at pagtitiwala– foo, yesh, lou, bench, blue– BIG HUG! At sa lahat ng mambabasa (hindi ko na kayo iisa-isahin ha), BIG HUG den!
hehehe At higit sa lahat, sa mga mahal ko sa buhay na siyang pinaghuhugutan ko ng lakas ng loob at inspirasyon, SUPER BIG HUG! Mahal na mahal ko kayong lahat.
Sa lahat ng mambabasang nagtiyagang mag-iwan ng komento, salamat sa pag-ukol ninyo ng panahon. Huwag kayong magsasawa.
Asahan ninyong hindi kami magsasawang maghatid sa inyo ng mga kuwento ng pag-ibig na pupukaw sa natutulog ninyong damdamin.
Hanggang sa muli,
Calla Lily
maraming salamat sa napakagandang storya calla lily! ill be anticipating for the next stories from you.
two thumbs up.
Sa lahat ng nabasa kong stories.. in this page…. I can honestly say out loud.. THIS is THE BEsT!!!.. the twist, the thrill, the drama, the emotion.. were well written and well organize.. Veronica and Earl had brought out true love through the author.. So I extend my Thank you to the author…
tnx tlga pinaiyk aq ng todo ng kwewnto nio keep up the good wrk…tnx din dhl naintndhn q ung kwnto mo sbra kc i was married at the age of 16 kya sbra aq npluha sa kwnto…..tnx din dhl na alis mo ang home sick namin dto xa italy…sna my abngn pa kme nw story mo,.,tnx a lot hpe we will see each other wen i go back 2 the phil.tnnnxxxxx a
lot
Thanks Calla
Tatatak sa kasaysayan ng TOP at sa isip ng mga mambabasa ang kuwento mong ito
Mabuhay Calla! *Toast*
Yesha
calla lily: thanks yesh!!! *toast*
Wahh, kinikilig ako! Thank you poh Calla. Sa uulitin, Pero kelan poh matatpos yung Whatever it takes? Out of curiosity lang :p. Thanks sa TOP. YOU guys ROCK
uhmmmmmm
watta nice nice nice story
speechless ako grabe
ate calla thank you sa story mo
matagal ko na itong inaabangan
mula pa nung nilagay mo to sa community
hehe
unique story e?!
thanks calla super ganda.. wow nman.. after nag mahaba habng iyakan, balde-balde din naubos ko d2 luha.. d2 ko naranasan, manikip dibdib ko sa pag-iyak.. grabe ka fafa earl.. hehehhe. thanks calla.. more story please.. ingatz
love it!!!! tnx…
thank you calla lily for making this…I could say this is one of the best story that I have read on this site…its just amazing….more power to you…thank you so much…!!!!
nice ending…ganda!!!
very nice story… very touching… naiyak ako.. thanks for sharing..
awts huhuhu.
very touching.
thank you 4 d stories.
CHEERS!
TOP!
Nakakaiyak…sobrang ganda ng story.CONGRATS!!!Calla Lily.
ur such a gifted…tnx for sharing this w0nderful st0ry even u made me cry…i really really love the st0ry…GOD bless
hay naku.. ganda.. thnkz poh sa story.. napaiyak pa aq.. tnatwnan 2loy aq ng asAwa q huhuhu..
maraming salamat rin sa magandang istorya na ibinahagi mo sa amin. Susubaybayan ko rin ang susunod mong mga kwento na i-post dito.
drama dito, drama doon. iyak dito, iyak doon. kilig dito, kilig doon. sayang tapos na iyong story. kakaexcite naman kasing mag-abang sa mga chaps ng kwentong to. now, it really is finished. wala ng aabangan-but for sure. babalikbalikan ko to.kakatouch… i love this story and the writer! congrats!
kakainggit cla
tnx for d best story! happy ending pala cla ni veronica at earl…naiyak ako! ganda kasi.tnx again
nakakaiyak ang ending..
sobrang nkakatouch cya..
i luv ur story calla..
congrats!
maraming salamat sayo calla lily..sana gawa pa kayo ng maraming story..super ganda ng story nyo?
wew… suprebs,,,,,,,,,,, nyahhaha..
mula simula hanggang end ng storyang 2
d matigil tigil luha ko,
congratz calla….
GANDA GANDA GANDA HEHEHE
4 thumbs up! (kasaa pati daliri sa paa)
Ang galing galing! naiiyak ako na ewan sa story mo, di ko maexplain yung emotion..
magaling ka para sa unang nobela mo!
*clap clap*
haaaayyy.. wala akong masabi ms. calla! ang ganda talaga ng story nina Earl at Veronica.. tatak talaga sa istory ng TOP ang kwento mo.. mabuti naman at naging hapy ending yung story nila.. after all the pains that they’ve been through.. at last sila pa din in the end.. thank you ms. calla.. more power.. =)
Wow Calla.. thank you for the lovely story.. Mula umpisa pinaiyak mo na kami at haggang sa huli. Keep up the good work.. Godbless always…
very touching
sarap ulit-ulitin
galng m ms.calla
hai.. super ganda ng story.. thank you po..
WHAAAAA… The end na ..good job galing galing.
it was an amazing story from an amazing author…
it touched us all…
Thank you so much Calla Lilly! you’ve done a great great job. Very Inspiring!
Take Care and God Bless! “)
Thank you for sharing this story to us. Sana you’ll be inspired to write more.
w3w >,,<
Ay! tapos na… super duper ganda po ng story nakakakilig
grabe! tnx 4 sharing this.. sana meron pa ulit sa susunod…god bless!!!
ganda tlga xa..
nakkatuwang icip na worthy na EARL sa I DO ni veronica. hehhe^_^
thnkz poh.. sana may bgo ulit.. tc
way to go ms Calla!!!gling tlaga ganda ng ending,by the way congrats on ur 1st novel dming 2mangkilik ah hehe…muntik n akong d mkpg comment s dmi nila kla q ala ng space haha…good luck on ur nxt s2ry
super ganda po ng story. salamat po ng marami… sana po magpost pa u ng maraming story. salamat.
one of the best stories i have ever read!!
you are a great author… even though this is your first story shared here in TOP, the story is really GREAT or let me say AMAZING!!!
thumbs up to you Calla Lily..
i do hope you will make more great stories.
Good Luck and God Bless!
keep up the good work….
nice.nice.nice!
my fave here i must say !
the story is SUPERB !
the construction of words are AMAZING !
im in awe .. !
galing !
way to go author ..
keep it up
miss calla lily,grabe congrats sa 1st story mo sa top.this is one of my favorite story ever..kkaiba tlg story mo..sna sulat kp ng mrming love story..thank you,calla..more power and more success..godbless..*hugs*
Ms Calla, grabhe sobrang ganda ng story… two thumbs up!! kip it up and gudluck to your career!! TOP, thanks for posting the best kau…!!
calla lily your the best writer.keep up a good work.hope ur going to write a story again.its so nice and touching.
this is very dramatic since the beginning,a very good story..i love reading romance books,it makes me feel like im the heroine in the story.its soo good to love and be love.. more stories to come TOP. congrats
I like this one, di nakakasawa
BIG HUG , for you cuz u’r good author god bless you
thank you for sharing your story …
great story!!! congrats calla lily!!! =>
kakaiyak naman ang ending…huhuhuhu!!!next story na calla!..2 thumbs up!!!!!
bow…as in super bow ko sa author….job extremely well done lilly…looking forward for the next story…kung ma ulaw ka about the love scene just dont hesitate to ask..you know where to find me right??hehheh..
this is VERY nice,,ang ganda..lagi kong inaabangan..
salamat sa kwentong ito calla lily..^^
This is EXTREMELY AMAZING story. .
grabe ang drama, nakakasikip ng dibdib!
and to the author, “you did a good job!”
Just imagine, its your first nobel here in TOP
but you already one of the best novel writer here!
You have a broad imagination and this story is
really interesting. .its not boring.
Sa pagbabasa ko ng novel na ito, masasabing kong
“di nasayang ang oras ko! Though medyo sumasakit
na mata ko kakaharap sa monitor ng computer,
masasabi kong its worth it”
Looking forward for your next stories. .
huhuhu mamimiss ko tong story na’to
this is the first time na nagcomment me sa mga novles here.,,
and i know it’s worth it na dito ko ipost ang zuper duper special kong comment.,,
whehehe…
it really is a good story.. so orig..
kantahen nio pra mas mafeel nio..
“SALUDO AKO SAU”……..’
more stories pa poh..
calla lily: zuper duper salamat pleibhoiz
wow…super ganda! good job calla lily! MARAMING SALAMAT kahit na pinaiyak mo ako ng sobra. more stories to come….thank you uli and GOD BLESS U!
wala akong ibang masabi kundi ang GANDA…..
……nice story…………pinaiyak ako nito sobra!!!!!!!!…….cant wait for your next story……..and sana mapaiyak din niya ako i mean yung ma carried away din ako sa kwento tulad ng story ni earl at veronica!!!good job calla lily,keep it up…god bless you muaaahhhhh!!!!!!!!!!
wow! nice stori.. nag-goosebumps talaga ako
good job!
I loved it!!!very nice story..nakaka-touch!tnx calla lilly!!keep up the good work.
nice story.. keep it up..
The story is really great!…..congrats and more power!
it's so (admin, sorry for the word – just my 'ekspresyones') damn good! usually, kapag story na tungkol sa couples, mag-asawa, medyo boring na. this style is cool. just by mentioning the prev things that happened,it's already clear enough to picture their past. the way you describe and write makes me feel the feeling of the characters. ang gagaling talaga ng mga writers ng TOP. i do not really read tagalog pocketbooks, but you guys are monsters!
naks! i love this story. thanks for sharing. =)
nice.. kahit hindi ko pa natatapos
very nice..thank you so much for sharing this to us…more power to you!!
wow!!!!!!!!!!!!! ang ganda!!!!!!!! napaluha ako sa story nato. calla lily ang ganda super duper its a nice story.. GBU.
i really love it!!!pinakilig ako,,pinaluha at pinasaya,,gustng gusto magmula umpisa hanggang ngtapos..sana patuloy nyo pang gumawa ng magagandang istoryo,,saludo ako sa mga autor ng mga romance poketbook..u guys completed our life pag nkakabasa kmi ng mga istorya nyo..thank you so much!!^^
whew! ang ganda ng story! napaiyak aq nito!
waaah! ang galing ng writer..i so luv the story tlga..
good job..more powers..God bless..
this story made me cry …the best story i’ve ever read…thank you for sharing your stories….hope to read more from you…more power….god bless….
great story!
nakuha mo ang attention ng iyong mga readers..
this story is worth my time,from the start to the end..
superb!
it seems your a pro calla lily…
hope to read more from your writings…
keep it up!
nice story…… keep up the good work……..
wow nice…..
nka2hiya man but…wla atang part nito ang hndi nkpg paluha sakin..
grabe….
ang ganda ng story…
pain, sadness and happiness…
u really make us feel it in your story…
your really great……^_^
hope mkagawa ka pa poh ng mrami…….^_^
sobrang nakaka-touch yung storya
naiyak ako dun ha…
ang ganda!
I read the story 3x now… and i love it! One of the best I’ve read and my favorite here.
Hindi nakakasawa… Walang itatapon na eksena. The dialogues are well-written, the emotions (kilig, heartache, jealousy, pain, etc) and the way the characters’ thoughts and feelings were revealed in a way na ka-abang-abang, klaro at damang-dama ng mambabasa.There was never a dull moment reading this love story. It kept me at the edge of my seat. Sobrang nakaka-excite, nakaka-in love and nakakaiyak…
I like this: “the most painful part of loving is not being loved in return… but giving up someone you have loved for so long.” — very true!
To the writer, you were able to express, communicate, and put the appropriate words together in a manner that made your reader put themselves in the character’s shoes. You write like a pro. I like your style. Keep it up! Can’t wait to read more of your stories…
BOWWOOWWOOOWWWW!!!!!
WOW!!! I so loved your story! It’s one of the best love stories I’ve ever read. Thank you much for bringing this to everyone! I wish you all the best! KEEP UP THE GOOD WORK, CALLA-SAMA! ^-^
wow ganda nang kwento huh? napaiyak ako doon ah….what a such good mom…tnx po….like ko talga 10/10….tnx po ulit//!!!!!
a very beautiful story^^
ganda.
Good Job!! super kakakilig at naiyak ako..hehe..(emotional kasi ko this time kaya natanggay ako kagad..hehe..)
grabe. ang ganda talaga. my kirot sa dibdib.
sana may story din ang kapatid ni earl.
One of the best stories i’ve read! Keep up the good work!
ai.. nakakalungkot naman.. tapos na.. super ouch naman ung ibang mga scenes.. actually karamihan.. nakakadala.. naiyak aq ng bonggang-bongga.. haha.. ai pahiram po pala aq ng konting Lines sa chapter na 2 neh.. pang-emo lang.. hehe.. tnx!
wow!!i love the story..too much emotions are running now..hahaha..you did a great job writter..God bless you..
Leave your response!
You must be logged in to post a comment.
Maghanap ng Istorya
Pagbotohan at Survey Natin!
Maging Fan Namin!
Kumonekta sa Google Namin!
TOPPER Ka Nga Ba?
Mga Istorya
TOP Kalendaryo
Arkiba Namin
Share Us!
Daily Clicks!
Click pets to level them up!
Pakainin si Fooxy!
"Enge aku candy!"
Makipaglaro kay Eggie!
Palakihin ang bahay natin!
Sponsor Namin
Alyansa Namin!
Sundan Kami
TOP Chatbox
Bagong Lathala
Komento Ngayon
About TOP
User Panel